Ikaw nga ba?!Pangalan mo mo nga ba nakikita ko na tumatawag sa celfon ko?!…Tinitigan ko pa ng maigi screen ng celfon ko kung tama ba pagkakabasa ko at hindi guni-guni ko lang and yes hindi nga ako nagdidileryo o nanaginip, pangalan mo nga ang tumatawag sken…..Ohemgee! biglang nagsomersault ang puso ko at naexcite dahil for almost a decade (chos!) now ka lang ulet nagparamdam….dami agad pumasok sa isip ko, why?!what?!..did you miss me?!na wrong dial ka ba or what?! ..pero ni isa man sa mga pumasok sa isip ko wala akong nabanggit,, tanging “kumusta ka lang at mataginting na tili at malakinikiliti na tawa ang nasabi ko“… 
feeling ko nga para akong kumakausap sa aparisyon o nag momonologue dahil walang tigil bibig ko sa kakasalita (na wala naman lahat katuturan..hahaha) at minsan napapatigil dahil hindi pa din ako makapaniwala na ikaw nga ang kausap ko….
After five minutes na paguusap natin, feeling ko nasa heaven pa rin ako, hindi pa rin ako mapakali at mapakaniwala kaya dali-dali kong pinagsabi sa mga ka-alipores natin na kinausap kita….Pero nung malaman ko kung ano talaga sitwasyon mo, ung ilang minutong ligaya na naranasan ko napalitan ng sandamak-mak na pighati….Why oh Why?…What Happen? Why did you do that?!! (hikbi sabay lupasay sa sahig)….Daya mo!…Akala ko yung paguusap natin ay hudyat na magiging okey ka na, okey na ang lahat, babalik ka na ulit sa sirkulasyon pero hindi pala…haaiii sadness talaga!…
Pero naniniwala pa rin ako na magigising ka sa katotohanan, marerealize mo kung ano ang tama at mali,, at walang imposible sa taong matyagang manalangin..sabi nga ni Papa God “I can make impossible possible you just have to trust me” so kung dati pinapanalangin lang kita, ngayon gagawin kong nakaluhod………..
…malakas ka naman kay Lord sigurado ko igagrant niya ang prayers mo, hindi man siguro sa paraang gusto mo pero sa paraang mas makakabuti sa friend mo..