Plurk Your Life

Tags

Dubai, EB, plurk

Sa mga nagdaang linggo aaminin ko hindi ako maxadong naging active sa blog sa kadahilanang sobrang bisi ko sa opisina (totoo bisi talga ako, maniwala ka,pls!), nawalan din ako ng gana magblog hindi ko alam kung bakit pero sabi nila writers block daw yun (naks feeling lang ako) ung tipong kahit gusto mong mgsulat hindi ka makapagsulat dahil ayaw makisama ng utak mo, puso mo sama mo na rin lahat ng parte ng katawan mo kaya pasensya na kung inabot ng 48 yrs bago ko i-update to..

Dahil nga sa nawala ako ng ilang linggo gusto ko kaung balitaan kung ano mga nangyaring kababalaghan sa buhay ko.  Just last friday nagkaron ng isang magarbong (insert fireworks) pagkikita ang mga taga plok world…Ano ang plok?..huwel kung hindi mo alam, pakitanong kay gugel or d kaya yahoo para malaman mo (juk!), ang Plurk ay isang uri ng free social networking na kung saan pwde mo lahat sabihin mga kaemohan mo sa buhay, parang twitter (uy twitter bayaran mo ko nakalibre ka ng advertisement), sa madaling salita, ang plurk ay PINASOSYAL NA DIARY, ang pinagkaiba lang nito madaming makakabasa kaya kung ayaw mong malaman ng buong mundo ang kabitteran mo wag ka na magattempt ….sa plok din madami kang makakausap na kung saan lahat ng turnilyo sa katawan mo matatanggal, halos kac lahat na andun mga praning (evilsmirk) kaya kung PIKON ka, hindi ka marunong sumakay sa balahuraan o d kaya naman sobrang arte mo please wag mong pangarapin kahit ang gumawa ng account dun kac hindi ka belong.hehe.

Ako nga na mejo maluwang ang turnilyo sa utak ay pansamantalang tumigil mag plok dahil nga hindi ko nakayanan ang samang hangin na dala ng plok (oh wag kaung magreak jan).. uu aminin ko minsan dumating ako sa punto na sobrang napikon, naasar sa plok, at minsan nga eto pa ang nagbibigay stress sa buhay ko kaya itinigil ko muna…nagbakasyon ako ng mahigit isang buwan para makasagap ng panibagong hangin….noong una nahirapan ako, ikaw ba naman halos 24/7 babad sa plok, mhihirapan ka talga mag adjust at ciempre napamahal na din sila sken (kahit mga balahura) hanggang sa nakasanayan ko na walang plok. Pero sabi nga nila there is no place like home, at kahit naman minsan nakakapikon ang plok hindi mo pwedeng kalimutan ang mga taong andun lalo’t na naging parte sila ng buhay mo at puso mo (naks).. AND IM GLAD I CAME BACK!…DAHIL KUNG HINDI AKO BUMALIK WALA SIGURONG NAGPAPASAYA NG PUSO KO, WALA AKONG MAKIKILALANG MGA BAGONG KAIBIGAN, WALANG MAGBIBIGAY SA KEN NG NGITI AT TAWA PAG AKOY NABUBUSET NA D2 SA OPIS AT HIGIT SA LAHAT KUNG WALA AKO, MALAMANG WALA AKO SA LUGAR NA TO…

“By chance we met, by choice we become friend.”

 

“Dapat kay twisted ang bidyong to (ginawa ko para sa knya sana) pero sa kadahilanang ayaw makisama ang lappy ko at ang oras ko natagalan xa maxado at hindi xa nakapaghintay kaya ako na ang nagpost.lol”

 

We RULE, we ROCK, we PLURK therefore we EXIST.

Isangdaan dirhamo

Tags

gala, inis, metro train

Hindi maganda ang mood ko ngayon or shud i say for the past two days dahil hanggang ngayon nabwibwisit pa rin ako pag naalala ko ang nangyare smen noong friday sa Metro Train….Kakabadtrip, kakaasar at may kasama pang panghihinayang…..akalain mo un ng dahil lang sa bwisit na chewing gum eh nalagasan ang aming bulsa ng isang daang dirhamo … eto ang kwento:

Noong friday pagkatapos namin mag church naisipan namin na magmalling sa Mall of the Emirates, mag unwind at dun na din i-spend ung good friday namin…since ayaw ng BGFE (best girl friend ever) ko na magdrive papuntang MOE, we decided na sumakay nlang ng Metro Train kac mabilis, walang traffic, it will just take you almost 10 mins to get there kesa nmn magdrive ka na aabutin ka ng mga 30 mins minus the traffic…At first sobrang excited kami kac its kinda fun sumakay ng train with all your best buddies while nagkwen2han ng mga kung anong anik-anik lang na topic.,we were laughing, giggling that we didnt realize na sobrang ingay pala namin…in the middle of our so called uber-tawanang-kwentuhan lumapit smen ang isang inspector (a local lady wearing abaya), she approached me at hiningi nya I.D ko, noong una kala ko she was just checking my age and stuff  (nasanay na din kac ako na hinihingi nila id ko to prove na adult na ko), so binigay ko along with the id’s of my friends and then we asked her kung anong problema, baka kac may nagreklamo na naiingayan sa men and we were so shocked as in to the highest level na pagkagulat when she told us na we violated their rules!..Sa sobrang gulat ko napasigaw ako ng “WHAT EFFIN RULES?!“….and she told us na bawal daw ang kumain o uminom sa loob ng train lalo na kung chewing gum kac daw blah blah blah (ang daming sinabi) so we need to pay 100 AED para daw sa fine…Sheessshh sandaan pra lang sa chewing gum,, daaanng!!!….so para hindi na humaba ang diskusyon at nagmamadali na din kami we paid 300 AED (for three person) para sa fine, we decided nlang na bayaran kac wala naman kaming nagawa at hindi rin sila nakinig sa apela namin….ang ikina biwisit ko lalo was that kaming mga pinay lang ang hinuli, meron kacng puti (specifically briton) na kumakain tlga ng chips eh hindi man lang sinita o hinuli…oh dba bulshit naman tlga, total discrimination!……

Okey lang naman smen na magbayad (kahit mabigat sa bulsa) dahil nagkamali kami (kahit hindi namin alam na may ganung rules pala) kung sana nilalahat nila at walang DISKRIMINASYON!…at sana ini-inform nila ung mga tao  na may mga ganung rules para alam ng lahat…magbigay sila ng fliers, magpost ng “bawal” sa loob at labas ng metro train at higit sa lahat sana BAGO SILA NAG IMPOSE NG MGA LECHENG RULES, DAPAT MARUNONG SILANG SUMUNOD SA MGA RULES NILA!! Paano nila mapapasunod ang mga tao kung sila mismo hindi sila marunong sumunod sa mga inimpose nilang rules (sinasabi ko to kac noong umuwe na kmi, nakita namin na ung isang inspector ngumunguya ng gums sa loob mismo ng train) and they expect us to follow (ng bukas sa loob) their rules!..the hell!!…. 

Haaiisstt nabwibwisit na naman ako,, sayang kac ang isangdaan ei, pangshopping na un or pangkain namin…. nwey wala na kong magagawa , next time kahit lunok ng laway d ko na gagawin sa loob ng metro train…weehh!….

 Ang dahilan ng pagbabayad namin ng Isangdaan dirhamo…HOW COOL IS THAT!!

how i wish

So many things happened in just a short span of time and until now hindi pa rin ako makapaniwala sa nangyari at sa nalaman ko…

Akala ko noong una kayang tanggapin ng puso ko but i was wrong…akala ko din malakas ako pero pagkatapos noong araw na yun, unti-unti akong nauupos na parang kandila…and i realized that i need more strength, guidance and comfort….

How i wish i could turn back time, na sana i wasnt there para kahit pano wala akong alam … How i wish i am different, na parang walang pakialam sa mundo para hindi ako naaapektuhan ng ganito..How i wish it was just a dream para pwede kong kalimutan pag gising ko at ibalik sa normal ang lahat…How i wish i am stronger inside… How i wish i can share it to anyone para at least kahit pano may dumamay sa kin..How i wish i can ease this pain….

How i wish…

But i need to accept the reality na after what happened hindi na siya gaya ng dati. I need to accept it, i need to embrace the truth….

______________________________________

I hope and i pray that God will continue hide me on His wings, that i can be STILL in His presence….

“When the oceans rise and thunders roar
I will soar with you above the storm
Father you are King over the flood
I will be still know you are God”

Lesson Learned!

Tags

Dubai, gala, kaselda

Yesterday I was wearing three inch above the knee dress which I bought from Bershka, (actually yung style ng dress was knee-length pero may parang garter xa na pwede mo xang itaas para mag style balloon kaya mejo umiksi) pero nagsuot ako ng leggings para hndi nmn xa masabing daring and it looks more stylish.  But I never thought that wearing such dress would create a scene in the church nor I didn’t plan to be a scene stealer because for me the dress wasn’t daring since I did my best to be at least modest in wearing that.  What happened is from the moment I stepped inside I saw my cellmates looking at my dress but since they were still practicing the Praise and Worship hinayaan nila ako and ako din naghanap na ko ng place kung san ako uupo.  I ignored the people looking at me and telling me that I look fabulous, bagay daw sa kin etc., kac I was there naman to worship and hear the word of God hindi para punahin ang suot ko. 

And after the service usually pumupunta kami sa burjuman to have our lunch at hindi pa nga kami lumalabas sa hotel, katakot-takot na puna ang natanggap ko, actually it was more a constructive criticism so ok lang sa kin.  They were telling me the dress was nice but it was inappropriate to wear it in the church kasi  maiksi and it was “malaswa” daw, I reasoned out naman na d malaswa suot ko kac naka leggings naman ako so u can hardly see talga may legs pero I guess my explaination wasn’t enough para makumbinsi ko sila..(eh kung 12 ba nm kaharap mo tlgang hirap ngang kumbinsihin..hehehehe).. and after all the rants i accepted defeat,(joke.hehe), btaw I realized na tama sila and nagising din ako sa katotohanan na sometimes there are things talaga na kahit gusto mo xang gawin still hindi xa pwede kac  the circumstances won’t allow you.  Like what happened to me, kahit may mga damit akong gustong isuot hindi ko xa basta basta masu2ot kac I need to be conscious or check the place kung appropriate ba  isuot kahit feeling ko hindi naman xa pangit or malaswa.  At hindi kelangan lagi na ang gusto ko ang masu2nod though I don’t have any bad intentions or wrong motives because “I don’t own the world” (as simple as that), and kelangan i-consider ko din ung mga taong nakapaligid sa kin kac sila ang maapektuhan sa magiging desisyon ko o sa gagawin ko. 

Hmmmp sayang lang hindi ako nakapagpicture ng solo kac tinubuan na ko ng hiya at forever na atang magiging display sa cabinet ko ang damit na un..haaaiii poor dress..hehehehehe

Let’s do the ice skating!

Tags

Dubai, gala, kaselda, kulit

 

Last Friday, siempre araw ng gala ng lolah nyo.  Pagkatapos naming magchurch, we decided (me, angie, lala, janet & Rolando) na pumunta ng hyat regency hotel ice rink para mag ice skate. 

 

tara ice skate tau

 

Well, saa totoo lang wala akong alam sa ice skating but since I’m the type of person na hindi umaatras kaya sumubok ako na magmagaling sa ice skating.  Dahil pers time, sa gilid muna kami nag umpisa with matching hawak dun sa ralings ng skating rink para ciempre safe, actually umiiwas lang kmi na mapagtawanan pag sumemplang.hehe..

ok d2 muna tau para safe...

 

Pagkatapos ng mga ilang ikot na nakahawak pa rin sa railings, sinubukan ko na pumagitna para naman at least malaman ko kung anong feeling nang nasa gitna.  Thank God, hindi nmn ako sumemplang, hanggang sa mejo nagamay ko na ang paglalakad pag skate sa gitna. Siempre nga dahil mga first timer, hindi maiwasan na may bumagsak, si lala na bibong-bibo at sobrang pag mamaganda tatlong beses na bumagsak pero kahit bumagsak pretty pa din.  Si angel na kala mo nirarape ng tatlong lalake sa lakas ng tili pag feeling nya na out balance xa at pag binibitawan namin ang kamay. Si Rolando at Janet, na dahil sa kaba nakuntento na lang sa gilid at kalaunan nag decide na lumabas na lang ng skating rink at panoorin kami at ciempre  cla ang tagakuha ng piktyur namin.

ooppss wag mo kong bitawan

 

 

 

Sa sobrang enjoy namin, wala na kaming pakialam kung lahat ng mga tao na andun ay nakatingin sa min dahil todo pose kami sa piktyuran na animo’y mga model ng skating rink, na anjan sumayaw sa gilid at magfeeling na magagaling. Saka lang namin na realize na kami lang ang andun na nagpa2picture, WTH pakialam namin sa kanila ang mahalaga ang dami naming piktyur (pandagdag din yun sa FS).

galing namin noh!(magpanggap)

 

 

mag kanya kanya na nga tau

 

 

isang pose nga jan

 

Natapos namin ang ice skating na wala naman napilayan sa amin at may nakilala pa kaming cute kids na sobrang gagaling magskate at sila pa ang nag guide sa min (oh divah saya!). 

 

hawak kamay

 

Sarap talga ng feeling na gawin ang mga bagay bagay na hindi mo pa nasusubukan at mag succeed dito.  May sumemplang man o matumba at least may natutunan ako na masasabi ko “it was a great experience” at “sarap ulit-ulitin”, dagdag pa sa experience  ang mga taong nakilala namin na magiging parte na ng buhay ko at magiiwan ng tatak sa puso ko.

 

We rock!!!!!

 

yahoo..kaya na namin tumayo magisa