Anong bago?!

Tags

Ako, bakasyon, kulit, pamilya

…anong bago?…”may magaganap bukas’”.. 

Well, bukas lang naman ang araw na pinaka aantay ko para makasama’t makita ang mga taong naging inspirasyon ko.  Mga taong naging dahilan upang ako’y magpursige na magtrabaho dito sa gitnang silangan…

 Excited?!…uhmmmm yeah of course kac finally makikipagkulitan na nmn ako, makikipagbalahuraan sa mga kapatid kong walang ginawa kundi inisin ako….mayayakap ko na din si popc at momc..hmm iiyak kaya sila pag nakita nila ang kanilang prodigal daughter o iiyak sila dahil hindi ko nabili mga bilin nila?ahehehehe joke….

Parang nakikita ko na ang magiging reaction nila especially ung dalawa kong kapatid na girlalo,, **yuck tin jean ang taba mo, ang laki na ng mukha mo pero bakit ganun mas maliit ka pa din samin pero mas magnda pa din kami sau at iirapan ako pero mamya ng konti hampasin ako ng bongga at sasabihin,, waaaahhh tin jean andito ka na nga..gimik..gimik..gimik…** mga linyang lagi kong naririning sa dalawa kong kapatid..at ciempre magpapatalo ba naman ang dalawa kong kuya na uber sa hiritan ” jen ano may boylet k nba dun?..wag kang kukuha na magiging kawawa lang anak mo at sabay sabing tara bili tau, nauuhaw kami kahit isang case lang” samahan pa ng lambing, uber sunod sau at mega dikit kaya no choice si ako kundi sumunod…at ang popc ko,, kukurot ng bongga sa pisngi ko at sasabihin ‘‘iday, kadako mo na, ayaw lakat ha, maguupod la kita pirme” at ang momc ko naman titingin sa min na may halong selos pero hihirit ng ”ayaw tuod kan m popc, pirme man la gani ako heto nea gnbabayaan” at magdrama ng ala susan rocess…lolz…

Hmm sa wakas magagawa ko na din ang pinakagusto kong gawin sa bahay ang makakapagpahinga ng bongga:  kain-tulog-gala-kain…lolz..super peborit gawin sa pinas…..And finally i am free from stress sa opis, bahay at ang super init na gawa ng summer…at ciempre pa naka leave ako sa pagiging shock absorber…mwahahaha 

Pero d ko maiwasan ang malungkot dahil ciempre hindi ko makikita, makakasama at makakausap ang mga taong naging parte ng buhay dubai ko…mga taong lagi kong kadikit, mga nakasanayang gawin sa pang araw-araw…mamimiss ko mga kaselda ko, kasama ko sa bahay, ang PPJ’s, mga ate ko and ciempre ang plurklandia….pero sabi nga ni Mc Arthur **I shall return**…

Ano nga ba ang bago at ano ang tsismis?! ”UUWE NA SI BUDZ”…..yahooooo!!!

Two years na ko!

Tags

advance, Dubai, Reminisce

Whoah!,,grabe ang bilis ng panahon hindi ko man lang namalayan na dalawang taon na ko ngaun dito sa Advance Tehnical.  Can’t believe it na napagtyagaan nila ako at tinanggap na walang maxadong alam sa trabaho..hehe..I still remember those days na I was still new here in our company, lagi akong sinasabon ng amo namin not because hindi ko gingawa trabaho ko but because sobrang ingay ko daw..hahaha….at ang dami ko pang bloopers na nagawa na sobrang nakakahiya, there is one time na I was wearing strap sandals and then biglang nasira ung sandal ko and kahit nahihiya ako sa amo namin nagpaalam ako sa kanya na I need to buy a new one pero ang sobrang bloopers tlga was ung inutusan ako ng isang sales engineer to fax an statement of account and that time I really don’t know kung anong ibig sabin ng oblique so ung ginawa ko sinulat kong ung word na un kac akala ko apelyido xa, nalaman ko na lang na other term pala xa ng “slash” nung nakita ko ung sales engineer na tumatawa,, my gosh it was really nakakahiya kac pinagsabi pa nya sa ibang kaopcna namin (haai wawa me!).

Pero kahit madaming bloopers, nakakainis, nakakaiyak na mga experiences dito sa kompanyang to, I am still thankful and blessed kasi on this company I was able to prove na a newly graduate like me ay kayang makipagsabayan sa mga taong sobrang experienced na, and of course I was able to help my family back home.  Bonus na ung mga taong nakilala ko at naksama ko na nagturo sa kin on how to be tough sa corporate world and kung pano mahalin at pahalagahan ang trabaho mo lalo na ngaun na tila hinahamon tau ng matinding krisis sa ekonomiya.

 

 

ATP Ladies with our senior accountant Mr. Jani

 

 

with Liza the bibo

                                                 ang bibong-bibong P.A. ni boss

Roxanne, Liza & Greta

 Ang mga reyna ng invoicing, admin at sales

The ladies and the Boss

 Ang hari ng advance at ang kanyang mga prinsesa   

 

Kaya ang masasabi ko lang………………………I ssoooo love our company and my job!!!!

Gradwasyon!!!

Tags

kulit, Reminisce

Marso na, buwan ng mga magtatapos sa high school at kolehiyo at am sure sobrang excited at happy sila dahil sa wakas hindi na nila makakasalamuha ang mga kinaiinisan nilang professor, klasmeyt, walang kamatayang pagbabasa at pag aaral ng libro, at higit sa lahat wala na silang iisipin na mga exams.

Hmmm naalala ko tuloy nung nasa kolehiyo pa ko, sobrang hindi maipaliwanag ang tuwa ko noon nung malaman ko na sa wakas gra2duate na ko pagkatapos ng anim na taon na pangangamote.  Akalain mo yun nakapasa at natapos ko ang kinukuha kong kurso na wala man lang akong naintindihan.hehehe…  Pero kung gaano ako kasaya nung araw na tinanggap ko ang diploma ko ay siyang lungkot ko naman ng matapos na ang gradwasyon ko dahil hudyat yun na hindi ko na makakasama ang mga barkada ko, wala ng allowance, wala ng gimik at higit sa lahat hindi na ko makakahingi sa mga magulang ko nga mga kunayaring babayaran ko sa skul para lang may pang gimik.hehehe… 

 At hanggang ngaun  nalulungkot at natutuwa ako pag binabalikan ko ang pagiging kolehiyala lalo na ung mga kalokohan ko, ung hindi papasok sa mga major classes ko para lang gumala at maglandi, nakakamis din minsan na pumasok sa klace ng lasing, maginuman kasama ng mga repapeps pagkatapos ng klace na naka uniform pa at magbasag ng bote sa labas ng boarding haus namin pag mga lasing na kami, at ung reresbak pag may nadedehadong kaibigan.hehehehe..

Ang buhay kolehiyo ko ang masasabi kong  pinakamasaya at pinaka exciting na nangyari dahil dito ko naranasan ang mamuhay ng magisa na walang kasamang magulang at kapatid, dito ko natutunan ang mga kalokohan, dito ako sobrang naglandi,  natutong umibig at mabigo,  at higit sa lahat dito ko nakilala ang mga taong naging malapit sa puso ko, mga taong hindi ako iniwan at laging kong kasama sa problema, saya at pagharap sa mga unos ng buhay.

Kaya sa lahat ng tatanggap ng diploma sa buwan na to lalo na ang aking mabyoti na kafateed, Congratulations!!!…nawa’y naging masaya ang inyong buhay kolehiyo at good luck na rin sa panibagong hamon na inyong haharapin.

At ciempre congratulation na din sa kin kasi ang buwan na to ay hudyat na tapos na ang responsibilidad ko sa mga kapatid ko…Yeeeheeeeyyy wala na kong pinapag aral!!!!! hahahahaha