When sadness becomes too unbearable

God said in 2 Corinthians 12:19 “My grace is sufficient for you, for my power is made perfect in weakness. Therefore, I will boast all the more gladly of my weaknesses so that the power of Christ may rest upon me.” and Philippians 4:13 “I can do all things through him who strengthen me”.

Yes, I can take it, I can do it, I will be able to overcome what I feel right now. I know that these feelings I have now will soon pass and the smile will soon be painted in my lips. Sadness and pain may be overwhelming today but tomorrow it will no longer be there and will just be a part of my memory that I can easily forget.

I put my trust in the Lord.



Evening Devotion

“For we live by believing and not by seeing”.  – 2 Corinthians 5:7-

A wise man once said, when you step off the cliff in faith, God will either give you wings to fly or catch you if you fall.  As a believer, when we die we don’t have anything to be fearful for because we will join the Lord in heaven.  That’s where faith steps in.  God gave us the Holy Spirit for reassurance to His promise of heaven.  As you go through today, enjoy the gift of life you’ve been given in a way that is pleasing to God by embracing and valuing your life.

Dear Lord,

I pray that, may we always remember to value our life and that in everything that we do, we may constantly ask your guidance and wisdom. Thank you for today and may you continue to bless us with a heart that is always thankful to you. In Jesus Name, I pray. Amen!

God bless us today! ♥



Live your Life

Just 2 days ago I blogged about our purpose in life, how we blossom beautifully because of God’s caring hands, how our days are numbered and how like wildflowers, we blossom and die. After how many hours of posting it, I had a call from my friend that the sister of one of our close friends suddenly dies because of Dengue fever (a mosquito-borne tropical disease caused by the dengue virus), when I heard the news I could not believe it as she was a vibrant young woman, who had lots of aspirations and passion and who loves to take care of her family. She was supposed to arrive back here in Dubai, from her vacation in the Philippines and then it happened. We were all shocked, and we happen to have one question in our mind “WHY, SHE’S TOO YOUNG?”

Then, I realize that indeed our life is short, we will never know when are we going to die. Just like flowers, we bloom, wither and so die. And when we die we could no longer turn back the time to live our life again, even if there’s a way (a reincarnation or next 100 years) there’s only a .00001% chance that we could still live the way how we live today. So, while we are still alive, have the strength to live to the fullest, let us not waste it. Let us not squander our time in this world as we can only live once and we can never turn back to change it. Let’s live our life doing something big, it doesn’t necessarily mean that you have to be famous, or be rich to do all these things, it means that whatever you have now, learn to maximize it, share it. Learn to love the people around you, forgive the people who hurt you and ask forgiveness as well to those you think you’ve cause pain and above all live your life serving God because when our time comes, there is no regret and you can only say  with a smile in your heart. “YES GOD I’M READY”!

“Life is like a coin. You can spend it any way you wish, but you only SPEND IT ONCE”. – Lillian Dickson-

And to you our dear Ittle,

Thank you for your life, for the memories and for the encouragement that you’ve shared. I am blessed that you’ve been a part of my life and I will be forever grateful to the Lord for allowing me to meet you. See you on the other side!





We Bloom

Blooming flower

“Our days on earth are like grass; like wildflowers, we bloom and die”.

-Psalm 103:15-

You are growing into a beautiful blossom that God has lovingly planted and nurtured.  Learn your strengths and use them to give glory to God.  Use your blossom for God’s purposes and leverage your beauty for His kingdom. After all , you were planted for a reason.

May we always remember that we live because we have a purpose and that purpose  is to be the person God wants us to be. Let us use our life wisely.

Be blessed!♥


Morning Devotion

“He (King Ahaz) offered sacrifices to the gods of Damascus who had defeated him, for he said, “Since these gods helped the Kings of Aram, they will help me too, if i sacrifice to them”. But instead, they led to his ruin and the ruin of all Judah”

-2 Chronicles 28:23

It’s easy to look around and compare ourselves to others and desire the same thing others have. King Ahaz did the same thing in this passage and was quick to choose the greener grass on the other side.  However, little did he know, following others would bring his downfall.  God has an exciting plan for you, will you choose to follow it or get distracted today and chase after “greener” grass?!

 God bless your day!



Beauty Within


How many times did we spend facing the mirror, checking ourselves if we’re pretty enough to go out?! Or how many times did we change our make-up to make sure that we are extremely gorgeous? I bet an hour or more than that. Yes, that’s how we women get obsessed or more conscious with our physical beauty. How would i know that?.. because i am like that. Everyday I spend an hour just to make sure that my face are fully covered with make-up, hair that should be fabulously done and an outfit that will turn me into a beautiful and hot woman. It’s kinda tiring sometimes but most of it, i feel extremely happy and contented especially when people around me notice me and gave a compliment.. (yay!flip hair. :lol: )

But while it is normal and okay to spend so much time and money to enhance our beauty, it should not consume our daily life and steal our time with the Lord. Yes, i am talking about our quiet time with him. I am guilty of it because i unconsciously spend more time checking beauty tips on the internet, making sure that my make-up is amazingly prettier than having my devotion, reading the bible and praying to Him.. I know it’s not good and i am pretty aware that what i am doing is not pleasing to Him. Thus i am reminding myself once again not to neglect my responsibility and my commitment to Him..

So to all the women out there and to me as well, God doesn’t want us to spend our time being conscious with our physical beauty because we are fearfully and wonderfully created by Him (Psalm 139:14), we are precious to His sight. We are clothed with strength and dignity (Proverbs 31:25a) and above all God called us His princesses. So no need for us to worry if we don’t look gorgeous, or if we feel fat because in His eyes we are the most beautiful creature He ever created.

Of course, we can still enhance our beauty, we can still enjoy our lives by having schedule in the salon, spa or a beauty clinic but make sure we have time to praise our God, to have our devotion and quiet time with Him because at the end of the day it’s not about how gorgeous we are, or how we are famous with our physical attributes but it is about WHO WE ARE and WHAT WE ARE before the Lord!

Proverbs 31:30 “Charm is deceptive and beauty is fleeting;
    but a woman who fears the Lord is to be praised.

You are amazingly beautiful and so am I!

With Love,



No title because it’s just random

You can’t please everyone.  When you’re too focused on living up to other people’s standards, you aren’t spending enough time raising your own.  Some people may whisper, complain and judge. But for the most part, it’s all in your head.  People care less about your actions than you think. Why? They have their own problems! -Kris Carr-
So be happy!

“Always means “always”

Ephesians 5:20 “Always giving thanks to God the Father for everything, in the name of our Lord Jesus Christ”

Never forget to always give thanks to God for all things, in everything, for He is the best giver, he granted us every good and perfect gift.  But we should give thanks for everything in Jesus Name because Jesus gave everything for us, even his own life. It is so easy to experience God’s goodness and blessing and not think much about it. But when we stop and count our blessings, we should become overwhelmed with gratitude. He has given us life, family, friends and provided for our needs and even for some of our desires.


Lord God, may I always give thanks to you not just only when I am overwhelmed with blessings but even when i am in a difficult situation. I pray that you may always remind me to be thankful, this I pray in Jesus Name. Amen!








My love from another world

Nope I am not referring to the Korean Series My love from another star though I love every piece of it nor I have someone right now who’s living somewhere (but I wish I have though) :lol: I am actually referring to my obsession with K-pop music, (K-pop means korean pop) K-pop series,tv shows, anything that is related to K-pop, that it became my instant daily vitamins. (i have already blogged about it so just scroll down). Funny thing is that, even though I don’t understand everything what they say, I still watch their shows, download their music and love everything about them. So it is really amazing when someone from the k-pop world speak, sing and rap in English fluently (admit it most of the people there don’t speak nor read English fluently) and when they do, it’s like you hit a jackpot and scream Hallelujah!!! (no need for sub-tittle! :lol: )

So without further ado, here are my favorite group in K-pop World!


Tablo and Epik high – I love them, i love their music, damn they’re probably one of the best trio in the K-pop world! I especially adore Tablo because he’s the best, they called him Korean Eminem and he speaks English fluently! (btw he graduated from Standford University with Bachelor’s Degree in English Literature & Master’s Degree in Creative Writing). If you want to know more about him check this and this and below is one of my favorite songs that he covered. (raining rainbows and unicorns!!!!)



2NE1 – I think everyone knows already that I am a fan of this group. I know every thing about them, I am a member of their Fandom (Its called blackjacks) and one of their members is my girl crush!

Why i love them?! They’re awesome, they speak girl power, they’re fierce, unique and the three of the members speak English fluently! Oh, they have just released their new album and daaannnngg it’s full of awesomeness!! (raining hearts & rainbows!) check their latest music video below and their site here.



YG Entertainment – Of course they are the company who produces 2NE1, Bigbang, Psy, Winner, Akdong Musician and Epik high is with them!

Why I love them?! – Obviously, my favorite groups are there! :lol:


So, if next time you found me grinning or smiling while checking my phone, it’s probably because of them. hahahaha..


Till next time!

Budangzkie ♥





Starting Again

“A Sunrise is God’s way of saying, “Let’s start again.”

                          Todd Stocker.

Yes! I am starting again! Susubukan kong muli kalikutin ang aking isipan para punan ang mga pagkukulang ko sa blog nato. Alam kong mahirap pero kakayanin ko, dahil sabi nga nila hangga’t gumagana pa ang utak mo walang imposible.lol.  And i hope na magtuloy-tuloy na to at hindi ako kainin ng katamaran ko!

So i wished myself good luck and God bless this blog!

Till Next Time!




Our Own Safari Adventure

I was supposed to blog my experience on what had happen when we went for our safari adventure last Saturday along Hatta-Oman but while i was editing it i suddenly realized that it was not the experience that had left me speechless, though I was a little bit, but what I had seen. The perfect creation of the Lord was beyond amazing na mapapatulala ka at mapapabulalas ng “Thank you Lord” dahil nakikita mo ang mga ganitong biyaya at hindi mo maiiwasang sabihin na “I am blessed because i was able to see and appreciate this kind of creations”.. Napakagaling talaga ng Panginoon because when he created everything alam Niya kung saan niya ilulugar ang isang bagay, kung saan to magagamit at kung saan to lalago.. Just like the camels in the dessert, mga puno na hindi mo aakalain magsusurvive sa isang lugar na limitado ang tubig, wooww! Amazing! At yung formation ng mga rocks,, gosh it was breathtaking,, the sands, nakapasarap at napakalambot sa paa, it was like a soothing aroma to your tired feet.. At habang inaabot ko ng tanaw ang napakalawak na disyerto hindi ko maiwasan mapangiti because just by being there, parang feeling ko naapakan ko yung nilakad nila moses dati, ung mga great prophets ng Panginoon, gee!..feeling ko nakasama ako nila moses nun..hehe.. But really, our God is really amazing, He really deserve our praises, adoration and our worship kc when He provided us everything, sobra sobra at talagang napakaperfect ang binigay Niya… Thank you Lord!!


Dalangin ko na bigyan pa Niya ko ng napakadaming at as in sobrang daming oras para masilayan ko lahat mga Nigawa niya.. Praise be to God!!!


Si pareng Don Moen :)

Pamilyar ba kayo sa kantang  “Thank you Lord”, “God will make a way” “God is good all the time”, “He never sleeps”?.. If “yes” samahan mo kong magbasa ng blog na to and if “no” ay naku natutulog ka siguro sa kangkungan  joke!., basahin mo na lang din and be blessed :lol: .. Anyway last friday was one of my unforgettable moments for i was able to witness Don Moen and experience a night full of worship for the Lord. .  It was filled with awesomeness and im sure the Lord was pleased because He was serenaded by His children from different nationality.. . The venue was packed and thank God we were able to get a very good seats as n supppeeeerrrrrrr good, we were in the VIP section (thank you Lord for the blessings and dun sa nagbigay ng free tickets), it was my first time to be at the VIP section so i was really giddy and excited through out the concert.

Around 8:15 nagstart ung concert and Oh!My! napaganda nang unang kumanta, their group was called “Seven”, it was quite weird kc they were i think 11 tapos ung name ng group nila was “Seven” (ang kulit lang dba!), their harmonization was really awesome at napakagaling lang ng “bass” nila..two thumbs up for them!..  wanted to share the video kaso d ko knows mag-upload ng video dito. hehe.. so picture would be okay ayt?

Pagkatapos nilang kumanta, another band ulit ang pumasok and Dang! they were sooooooo goooooooodd, people were screaming, jumping and singing out loud at ang the best dun is they ushered the people to sing and give praises to the Lord through their songs..’t was amazing!..and their lead guitarist if i’m not mistaken was a filipino,, nakakatuwa lang tingnan! forgot the name though!

They sung i think 4 songs!…and i really Praise God for their lives and for their talents kc they use it for His glory.. Saya!Saya!Sana lahat ng may talent yun ang gawin..After 4 songs here come’s Don Moen.. OMG! he still gorgeous, matikas though matanda na siya, hindi nga halata na he’s already 61 kc he is really gorgeous, as n GORGEOUS!!.. :lol:  gusto nyo ebidins? eto oh!

Oh!Dba!pogi pa din kahit lolo na.. :D all through out the concert, nakatayo lang ako at kahit mapatid na litid ko sa leeg ko wala akong pakialam basta makasabay lang ako sa mga kanta…through his song my soul was lifted up, i feel that i was in heaven that time, i was at the same room with our God,, ganun kahavey ang pakiramdam pag talagang you worship the Lord with all your heart and while my soul was rejoicing, my heart was crying, it was like ready to burst up because the emotions the happiness was overflowing!walang pagsidlan ang saya sa puso ko!.. you may think ang OA ko or ang Corny ko kc kanta lang naman yun but if you are in the presence of the Lord and you are really worshipping Him and nafe-feel mo ung presensya Niya sa sarili mo, i promise you kulang ang mga salita para mailarawan mo nararamdaman mo…The concert ended at 11 pm, nakakabitin but still sulit pa din kc unang-una libre yung tickets namin at we really enjoyed the night.. i still have so many things to say kaso may hang-over pa ko (about sa concert) ngaun eh so sasusunod nlang! :lol:

left side of the aviation

sa may bandang right

sa may bandang right

"Seven" they served as choir na din ni Don Moen

Umuwe akong masaya at hanggang ngayon masaya pa din kc nakakabless talaga ang gabing yun.. Thank you Lord for the gifts of singing na binigay mo  kay Don Moen and i pray that may You continue to strengthen him and bless his hands.. All honor and glory to You alone….. Thanks be to God! :D


Try lang ba ulit…

Ayan bigla akong naglaho, bigla ulet lalabas parang kabute lang..hahahahaha…kamusta naman ang blog world? okay pa ba?bilog pa ba? Bakit nga ba ako nabuhay bigla?!.. Ewan ko lang, naisip ko lang bigla na may nakalimutan akong kalikutin.. :lol:

Axuli kaya ako napabalik dahil na-inspire akong muli sa nabasa ko, as n F na F ko ung blog niya,, sa sobrang F na F parang gustuhin ko na ngang nakawin at ipost sa blog ko (Aray!bawal!baka makasuhan ako ng copyright eklavu) pero seryoso (huway not) naantig at nakiliti ang natutulog kong puso nung mabasa ko siya, mababaw lang naman kc kaligayahan ko, ung tipong bigyan mo lang ako ng kendi masaya na ko (basta lang ba hindi expired at hindi kinagatan) kaya eto ulit ako sumusubok magsabog ng mga kahindik-hindik at wala naman kwentang kwento ng buhay ko.(may masulat lang ba)… so yeah i said my piece!..subukan ko ulit magsabog este igana ang kinakalawang kong imahinasyon…. :D

Try lang ba ulit….. :P



 Oh yes! sobrang saya ng puso ko ngayon, atually hindi kayang ilarawan ng salitang saya ang nararamdaman ko ngayon….and i never thought that a simple song could actually melt my heart..thank you!……. Salamat, na kahit malayo ka nageffort ka na kantahan ako at haranaan ang puso ko… 

“If i could then i would, i’ll go wherever you will go. Way up high or down low, i’ll go wherever you will go”………

 “Every long lost dream led me to where you are. Others who broke my heart, they were like northern stars. Pointing me on my way into your loving arms. This much i know is true that God bless the broken road that lead me straight to you”..



Ako ang taong ayaw ng pagluluto at tumambay ng kusina ng matagal, hindi naman dahil tamad akong gawin yan, sadya lang talagang wala akong hilig at wala pa sa puso ko ang matutong magluto (saka ko na iisipin yan pag naisip ko ng magasawa.hehe) pero hindi ko  maitatawa na mahilig akong kumain, yan na ata ang pinakagusto kong gawin sa lahat (wag kayong magtanong kung bakit nakakakain ako ng maayos kung hindi naman ako nagluluto, akin nlang un – i want to keep it private..LOL) kaya ng mag-aya sa amin ang aking kasama sa kwarto na magdinner sa Saffron, Atlantis The Palm hindi ako nagdalawang-isip, pumayag agad ako kahit masakit sa bulsa ang halagang AED 220.00 per person, ang mahalaga sa akin maranasan kong lumamon sa mamahaling restaurant at sa sosyaleng lugar pa (uu na mababaw na kaligayahan ko).. Ni-set namin ang dinner date ng Saturday dahil ang theme nila for the food was Asia-Asia, meaning lahat ng klaceng food from Asia ang ihahanda nila at the same time jan lang kami lahat available, so umaga pa lang ng Sabado nihanda ko na sarili ko pati tyan ko para sa pakikibaka at pakikibuno sa mga pagkain (it’s a buffet btw), tanging tubig,kape at tinapay ang tinira ko ng araw na yan para makarami pagdating dun (siba ko dba), at sinamahan ko pa ng pagpapaganda (ciempre naman sosyalen dun alangan naman magdamit dugyot ka eh d napagkamalan ka ng pulubi).. We went there around 5:00 to avoid traffic at makapaglibot-libot na din sa buong atlantis at makipagpiktyuran para may ebidins sa Peysbuk at the same time ginutom namin mga sarili namin para masulit lahat…

Pagpatak ng alas sais sumugod na kami sa Saffron at OMG pagpasok pa lang namin, malululula ka na sa dami ng pagkain na pwede mong pagpilian, it was like heaven para sa mga gutom like us  :lol: and the ambiance was so greaaattttt, so comfy pati lahat ng mga waiter/waitresses.  Every area kung saan may food may naka-assign na chef and lahat ng food masasarap,,ovveeerrrrr kaya hindi mo alam kung saan ka maguumpisa… I admit hindi ko akalain na ganun kadami at ka-yummy mga nagpaka-serve kaya hindi ako naghesitant na magsuot ng hapit na dress, nagmukha tuloy akong butete pag-uwe namin sa laki ng tyan ko (malay ko ba)…….Hai for 4 hours kain lang kami ng kain at wala kaming pinalampas na food..hehehe….ung iba nakuhanan ng pictures ng kasama ko, eto yun…


selection of appetizer....


served for us from a filipino chef

 the assistant manager that time was so sweet to us at inutusan nya ung filipino chef na ipaghanda kami ng platter at natuwa naman ang chef kc that time grupo kami at kami ang unang pinoy that time sa restaurant na yun…

sushi alert

pwede ka ng mag grocery sa dami

diabetes hello?!!!

Our dinner date was so far the best and tiring one..The best?! dahil talagang nagenjoy ako at nasatisfy ang aking pag kagutom…Tiring one?!..sa sobrang dami ng pagkain, first time kong napagod ngumuya, feeling ko nga mahihimatay na ko sa kabusugan… :lol: 

Saffron, Atlantis The Palm

Thank you Saffron for the supah dupah experience and Thank you Lord for the blessings…



Highest Praise


Your thoughts towards me a melody
Strong and clear and reaching me
Your grace toward me a harmony
Sustaining all my hopes and dreams 

Your love toward me a symphony
Unyielding power taking over me
Your’e all i want…You’re all i need

And I will sing the highest praise to all the earth
Through all time
And i will love the highest love who first loved me
And set me free

My highest praise belongs to you
It’s what I have I want to give




Wow! Three Years!

Hanggang ngayon hindi pa rin mawala ang galak sa puso ko pag naalala kong tatlong taon na kami….Gosh it was like yesterday when we were still struggling to be united, to be strong, to build a new home and a family with God…Within these three years ang daming nangyare, may nawala, may kusang lumayo, may sumuko but God has continually blessed us inspite of everything. He showered us abundantly, ministries and committed workers were added, lost souls  were winned and renewed, broken relationships were restored at till now patuloy na kumikilos ang Paginoon sa buhay ng bawat isa….He even gave us a bigger place to worship Him,, wow Praise God for that…Kaya last friday when we were celebrating our 3rd year Anniversary, all of us were dancing for joy, our hearts were filled with thanksgiving to God…..

Indeed God is faithful to his people, hinding-hindi ka Niya pababayan.. We may failed Him but He will remain faithful to us….He will still blessed us, forgive us and His love will endure forever…so we thank you Lord for the three years that you’ve been with us, for continually teaching us and binding us with unity, love and compassion.. Thank you for your faithfulness and we praise You and we lift Your Name on high…. All honor and glory to you alone….


John 15: 7 (NIV) If you remain in me and my words remain in you, ask whatever you wish, and it will be given you.


P.S: picture taken by lablee

An gugma ko ha imu

An gugma ko ha imu sugad hin dagat  ha langyao, haluag, waray katapusan ngan dire masusukol……. Danay hibabaw, danay halarom, danay mabalod pero dire mahuhubas…..

An gugma ko ha imu sugad hin gabi-i na kulang kun waray bulan ngan bituon….adlaw na kinahanglan ha aga…..kusog ha maluya na lawas…

An gugma ko ha imu dire mawawara, dire maiibanan umagi man hin bisan ano, nagada tubtob hit akon kawara…

Kun umabot man it oras nga ako mawara, akon gugma magpapadayon ha kaluyo na kinabuhi..

Ikaw it akon pursoso………hinigugmaon ko ikaw…...


hmmm i couldn’t agree more

Nitong mga nakaraang buwan, nahilig akong manood ng mga nakakanose bleed na mga pelikula,, actually its been my addiction for so long.. I had to admit that K-movies/dramas (korean movies/dramas) is already a part of my daily dose pero tulad nga ng ulam, nakakasawa, nakaka-uta pag yun nlang lagi ang nakikita mo…So i change my genre, ni-try kong manood ng iba like T-movies/dramas (taiwanese), H-movies (Hongkong), J-movies (japan), kahit ano as long as maganda yung story line and yes i kinda loved it……At sa dami ng movies/dramas na napanood ko, one movie caught my attention, at first nacurious lang ako kc kinda gwapo ung bida pero nung napanood ko na at nabasa ko ung mga reviews,, wow i got hooked and at the same time i fell in love with it…

But if you think na i’m going to tell you the story, sorry pero hindi ko gagawin yun.. LOL..i want you to watch it and find for yourself kung ano ibig sabihin ko.. Ang reason ng blog na to is to share ung mga nakakatuwang komento na nauwi sa konting diskusyon na iniwan ng mga nanood and by just reading those comments ay talagang mapapasabi ka ng “couldn’t agree more”….

Comment No. 1

Always go for the one who loves you more because in time, you would love them back.

         In reply  to comment No. 1

         Time is irrelevant. Love doesn’t follow the mind. It’s more of a coward act, as you would choose the safer option instead of following the heart. 

Comment No. 2 (more a reply to comment No. 1)

lets assume that the person u love doesn’t love u as much but there’s another person who loves u a lot but u don’t love that person… so then why should u go for the person who loves u the most when (according to the comment) the person who u love will eventually love you back since that person will choose u because u love them so much 

             In reply to comment No. 2 

             In some cases it’s not always like that. This is something that we,  as an individual should realize by our self. You could love that person for so long but there is a limit for everything, even patience. Would you rather wait for them to love you back fully or go for the one who proves to to show that they love you from the beginning and doesn’t beat around the bushes. 

 Comment No. 3

in life, one half is our destiny and the other half is our choice…

Comment No. 4

this makes you realize that when everything around you is yelling for you to take a second look at someone else….hey maybe you should. Cause life has a funny way of letting us know whats best. 

Oh dba talaga namang nakakatuwa ng mga comments nila and in fairness lahat sila tama….Hmmm, how about you guys what do you think?!….



random nonesense

pede bang umalis ako pansamantala? pede bang hindi muna ako makipagusap? pede bang lumayo muna ako sa sirkulasyon?….pede bang kahit man lang ngayon walang magtanong sken kung bakit ganito desisyon ko?!…..

kac sa totoo lang nakakapagod magpaliwanag lalo na’t ayaw kong malaman nyo kung ano dahilan ko….respeto alam nyo yun?!

haaaaii ang bigat ng nararamdaman ko, gusto kong sumigaw, gusto kong ibuhos lahat ng nasa puso ko, lahat ng sa saloobin ko pero hindi ko magawa…..i want out…

nahihirapan ako, bakit?! dahil kahit anong paliwanag ko iba pa rin iniisip nyo..

tinatanong ko sa sarili ko bakit ko ba hinahayaan na mangyare ang ganito…..bakit hindi ako magkaroon ng lakas ng loob na komontra….bakit hirap akong pangatawanan ang pagiging manhid…bakit madali akong maawa….baaakkiit?

kung pwede naman akong mkipagtigasan ng puso, kung pwede ko naman ipagpatayan hanggang sa huli desisyon ko…..

wala naman akong balak gumawa ng masama, wala din akong balak na tuluyan umalis o tuluyan alisin ang pag-asa at pagtitiwala sa puso ko…….

gusto ko lang naman makapag-isip ng maayos, pag bulay-bulayan ang lahat ng hindi na pre-pressure…..

ang hirap ng ganito…….

isa lang naman ang gusto ko ei, yung hayaan nyo ko kahit minsan lang…hindi naman ibig sabihin nun mawawala ako,,, ayoko lang…..hirap bang intindihin un?




Checking In

Mahigit na din palang dalawang buwang hindi ako nakakadalaw at nakakapag-iwan ng bakas sa blog ko, kung hindi ko pa nakitang nagpost ang aking kapit-disyerto hindi ko maalala na may blog pala ako. :lol:  Ang dami kasing nangyari kaya ninais ko munang manahimik pansamantala, mga pangyayaring nakaka-uta, nakakapraning at nakakaubos ng dugo :lol: at nakadagdag pa ang pagkakaron ko ng sakit na katamaran.. :-?. Pero gaya nga ng kabute, heto ulet ako sumusulpot, magpapakita, magpaparamdam para ipagsigawan na buhay  pa ko :wink:

Ladyinadvance checking in

 hanggang sa muli :wink:


I dont wanna say I told you so

Naalala nyo ba yung kwento ko about a friend of mine na bibong-bibo when it comes sa internet love affair?!..yung halos lahat na minahal nya ay nakilala nya sa net and because of that twice na xang nasaktan?if not, just click this >>paulet-ulet?! …  Last week bago ako mag local leave, she was too excited na ikwento sken kung anong nangyayare sa love life nya, that she was really sure na eto na ung guy na mapapangasawa niya and that their future plans were set na like when is the date of marriage, where to buy a house and lot and where to settle down for good.she even said that the guy along with his mom was on their way to meet her in person dito sa dubai (he was from london daw)..for her, it was like a dream come true, an answered prayer from God (she said), at ako din masaya sa kanya kac nakita ko sa kanya na she was really in love and very happy but at the same time i was too scared kc baka masaktan siya ulet and minsan kac scam lang yun, (papaniwalain ka at kukunin tiwala mo at hindi mo na alam nauuto ka na pala) so i told her before i leave na wag maxadong magtiwala, don’t let her emotions affect her decission (actually sermon na may kasamang pagmamahal yun) and that saka na siya magdecide about getting married pag nagkita na sila in person.. i know that time i was like an evil witch trying to stop her from reaching her dreams but it was for her own good, so after that i went home and kinalimutan ko siya saglit (ciempre enjoy ko tatlong araw na pahinga ko noh)… After three days of rest, bumalik ulet ako sa sirkulasyon, chika over here and there with her ciempre totally forgetting about ung last na usapan namin..so lumipas mga ilang araw and then one day i noticed na hindi na xa bisi sa kakachat, hindi na xa kinikilig na parang may uod sa pwet so i asked her what happen kung kumusta na yung supposed meeting-thegroom-inperson at bigla akong nalungkot (para akong nanghina) at the same time nainis when i found out the truth….the guy daw was in malaysia  along with her mom (they went there first daw) tapos nahold daw sila sa immigration kac nga daw may nakita daw na malaking pera sa bag na hindi dineclare sa customs so ngayon hindi sila makaalis ng mom nya, they can be free lang daw pag nagpyansa sila ng USD 5,000.00 so hinihingian ung friend ko ng ganun halaga para makalabas na sila dun at makapunta na sila dito to meet her, (dami pang kaek-ekan)..so when she realized that it was actually a scam she stopped answering his call and all (thank God).

After what happen, her dreams of building a family with the guy was totally sunked to the highest level and her heart was once again torn apart….  Pagkatapos kong narinig ang kwento, hindi ko alam kung anong sasabihin ko, anong gagawin ko to comfort her, ang tanging nasabi ko lang was “okey lang yan, the guy wasn’t meant for you, it’s not God’s will so just wait patiently“…

In reality,  falling in love is a risk at the same time a gamble, it’s like a matter of  “win or lose” or di kaya a matter of choosing “life and death” (okey exaggerated ako)kac hindi lang naman oras at emosyon ang ini-invest natin, everything about us, our past,present and future, our dreams, lahat lahat na kaya minsan pag natatalo tayo it’s like 80% of our life was taken away at mahirap makabawi, mabuo ulet ung ininvest natin at pag nabuo ulet, i-reready na naman natin lahat-lahat ng atin for another gamble of love and Praise God kac by this time alam na natin kung paano laruin, we know kung ano mga dapat at hindi dapat gawin… kaso minsan dumadating pa din tayo sa punto na nauulet ang nangyari or minsan pa mas worst sa nauna and we can’t blame anyone nor ourselves kac pag-ibig yan BUT God (Praise Him)  has given us wisdom para pagbulay-bulayan ang lahat and His Holy Spirit to guide and comfort us pagdating sa decission time..Mahirap, yes, but if we will trust the Lord with the help of the Holy Spirit and depend on His words we can never go wrong….

Always remember to guard our heart for it is the wellspring of life….. 


Sadness Overload

Ikaw nga ba?!Pangalan mo mo nga ba nakikita ko na tumatawag sa celfon ko?!…Tinitigan ko pa ng maigi screen ng celfon ko kung tama ba pagkakabasa ko at hindi guni-guni ko lang and yes hindi nga ako nagdidileryo o nanaginip, pangalan mo nga ang tumatawag sken…..Ohemgee! biglang nagsomersault ang puso ko at naexcite dahil for almost a decade (chos!) now ka lang ulet nagparamdam….dami agad pumasok sa isip ko, why?!what?!..did you miss me?!na wrong dial ka ba or what?! ..pero ni isa man sa mga pumasok sa isip ko wala akong nabanggit,, tanging “kumusta ka lang at mataginting na tili at malakinikiliti na tawa ang nasabi ko“…  :lol: feeling ko nga para akong kumakausap sa aparisyon o nag momonologue dahil walang tigil bibig ko sa kakasalita (na wala naman lahat katuturan..hahaha) at minsan napapatigil dahil hindi pa din ako makapaniwala na ikaw nga ang kausap ko….

After five minutes na paguusap natin, feeling ko nasa heaven pa rin ako, hindi pa rin ako mapakali at mapakaniwala kaya dali-dali kong pinagsabi sa mga ka-alipores natin na kinausap kita….Pero nung malaman ko kung ano talaga sitwasyon mo, ung ilang minutong ligaya na naranasan ko napalitan ng sandamak-mak na pighati….Why oh Why?…What Happen? Why did you do that?!! (hikbi sabay lupasay sa sahig)….Daya mo!…Akala ko yung paguusap natin ay hudyat na magiging okey ka na, okey na ang lahat, babalik ka na ulit sa sirkulasyon pero hindi pala…haaiii sadness talaga!…

Pero naniniwala pa rin ako na magigising ka sa katotohanan, marerealize mo kung ano ang tama at mali,, at walang imposible sa taong matyagang manalangin..sabi nga ni Papa God “I can make impossible possible you just have to trust me” so kung dati pinapanalangin lang kita, ngayon gagawin kong nakaluhod………..


Paano nga ba? Paano nga ba kita malalapitan? Paano ko nga ba maipapadama sayo kung gaano ka kahalaga sa puso ko?!…Paano ko nga ba masasabi sayo na mahal kita ng hindi  mo maipagkakamali ng ibang kahulugan?!………….

Dahil ang totoo nyan, hindi ko kayang mahalin ka ng malayo…hindi ko kayang maitago nararamdaman ko sayo, hindi ko kayang magkunyaring mahal kita bilang kaibigan lang………..

Can’t keep on loving you from a distance….


Nakakasawa ang paulet-ulet

Ilang beses ko na bang narinig sayong mga labi ang mga reklamo mo, hinanakit sa buhay mo at higit sa lahat kung paano ka nadadapa pagdating sa pag-ibig?!…. hindi ko na siguro mabilang at kung iipunin ko lahat ng mga luha mo, malamang aabot sa sandaan na drum….Hindi ka ba napapagod sa paulet-ulet mong pagiyak dahil lang sa iisang rason? o sadyang manhid ka lang o tumatanda ka ng paurong?!.. Parang kailan lang kasasabi mo na hindi ka na susubok (na may kasama pang conviction) makipagrelasyon sa mga lalakeng nakikilala mo sa net at may kasama ka pang pangako na kesyo “AYAW MO NA“, “PAGOD KA NA”, “TWICE IS ENOUGH”, “HINDI MO NA HAHAYAAN MAINLOVE SARILI MO SA MGA TAONG NAKIKITA’T NAKAKAUSAP MO LANG SA NET”, pero ano?heto ka ngayon para kang bumalik sa high school, kung kiligin ka parang may uod sa puwet mo, halos dumikit na mukha mo sa monitor at kung pwede ka lang pumasok sa monitor malamang matagal mo ng ginawa! Okey lang sana kung nakikipagbolahan ka lang kaso hindi and you’re not just wasting your time but your money as well!..Dohhh!!! Hellooo! Kelangan mo bang gumastos para sa lalake na un?! And my gheeedddd hindi ka na din bata para makipag-away sa ibang gelay na chinachat ng juwa mong puti at makipagkompetensya sa kanila!.. Internet is internet,, pwede kang magbilang ng boyfriend/girlfriend dun and worst pwede kang magpanggap….

Kelan ka ba magigising?! Kelan mo ba marerealize na kahibangan ang umibig sa  lalakeng hindi mo man lang alam kung single pa eto, hindi mo alam ang family background, sa chat mo lang nakakausap and worst pa alam mo na madami din xang chinachat na gelay at alam mo na hindi lang ikaw ang pinapangakuan nya ng kung ano-ano….. Gosh wake up girl! Don’t waste your time sa taong alam mong hindi dapat pag aksayahan ng oras! Hindi ka ba nagsasawa sa ginagawa mo?!..Dahil ako nagsasawa na sa paulet-ulet mong ginagawa at nagsasawa na din akong makita kang ngumangawa ng dahil lang sa isang lalakeng walang maipagyabang kundi ang kanyang mukha at abs na hindi pa sigurado kung sa kanya!.. Pwet lang oo! Kehayblad! 


Minsan mas magandang magshatap

“Sometimes we have to think twice before saying something especially when we are already clouded with our emotions and sometimes it is better to shut-up”…








Ang sakit pala pag inakusahan ka ng bagay na hindi mo nagawa at pagsabihan ka ng kung ano-ano..but what is more painful is ung hindi ka man lang binigyan ng pagkakataon na magpaliwanag….Sobrang sakit dahil hindi mo akalain na aabot sa ganun at sa mga tao pang mahahalaga sayo at wala ka ng nagawa kundi iiyak ng iiyak nalang para malabas lahat at kahit pano maibsan ang sakit na nararamdaman mo..Sounds unfair right?! i guess eto ang trend ng mundo ngayon, to be convicted and condemned without proper trial and to be judged by people without even clearing things first…. Nakakalungkot pero sabi nga nila nasa sa atin ang desisyon kung hahayaan natin na magapi tau ng mga malulungkot na pangyayari so I’ll just entrust everything unto God.. May God be with me.


Love is Ouch

hello sa mga kakapitblog ko sa ibat-ibang panig ng mundo (wave)… belated Merry Christmas and Happ New Year sa lahat (huli man abot din) :D



Gusto ko sanang simulan blog ko tungkol sa mga expectations ko for this year kaso nitamad pa ko, pwede ko naman cguro gawing panghuli un kaya iba muna….Recently nababaliw (addict mode) ako sa mga Kpop songs/Kpop idols, uu na isa na ako sa mga taong nahihibang sa mga koreanong/koreanang ewan ko ba kung babae o lalake dahil pare-pareho ng mukha (dahil cguro sa mga mata nila.hehe)…..pero ngayon lang talaga ako nahibang ng husto, parang sila na daily vitamins ko, ung tipong pagbukas ko ng lappy/pc ko sila agad ang unang i-check ko, mga updates nila or anything related to them…Im talking about 2NE1 girls..if you’re not familiar with them,, uhmmm i guess tanungin nyo si pareng google at mareng yahoo (kac yak mag-ekspleyn :P).. lahat ng kanta nila gusto ko kac super astig at sa ngayon feel na feel ko ang kanta nilang Love is Ouch..bakit?! bakit?! dahil feel ko lang,, walang pakialamanan ng trip…..eto yown oh



may English sub yan baka sakaling mag nose bleed kayo na gaya ko… :lol:


Kung tutuusin may sense ang lyrics nya lalo na sa part na to:

We were over a long time ago, now turn your head away..Im singing a break-up song, bye my love….I’m going to fly higher to that far away place..Im not going to be fooled anymore by sweet temptations..It’s a new start, now it’s time to part ways..Once again, Im boldly making my exit..

                                                                                                              2NE1 NOLJA



Sobrang mapagbiro ang tadhana, akalain mo un of all people ikaw pa…hindi ko tuloy alam kung ano mararamdaman ko ngayon, kung ma-aamuse ba ko, matatawa, maasar sau o babatukan ko sarili ko dahil sa pagiging pabaya ko…Pero okey na din yun atleast nalaman mo, atleast naging aware ka..hehehe…..Ngayon magaan na tuloy pakiramdam ko dahil alam ko may isang tao jan na alam kung ano tlaga nasa loob ko, kung ano talaga mga sintemyento ko and it feels good…..and hey hindi ko pa rin nasabi sau na hanggang ngayon im still dying of so much happiness…..and i guess by now alam mo na ang rason….hahahahaha

Huh?! <<<<<< gagayahin lang kita….


Wish ko lang


Hai pasko na naman,, pang-apat ko ng pasko to na hindi ko kasama  pamilya ko, na ako lang magisa dito sa banyagang bansa….Oo madami akong kaibigan dito na pwede ko ng maituring na pamilya pero wala pa ring tatalo sa tuwa at saya kung ang pamilya mo ang kasama mo sa pagcelebrate ng pasko…..Okey fine ayokong mag emo dahil ako lang din naman ang mahihirapan, i guess i have to live with it, sila din naman ang dahilan kung bakit ako andito ei..hihihihi…..

Sa mga nagdaang pasko, wala akong maxadong hiniling dahil alam ko naman na kahit hindi ko sabihin alam ni God kung anong sinasamo ng puso ko, alam nya kung ano mga dinadalangin ko and i know for sure na ibibigay Niya lahat un ng paunti-unti, hindi man ngayon pwedeng bukas o sa sasusunod na taon…i just have to wait for His perfect time… Pero ngayon isa lang ang gusto ko, isa lang ang gusto kong mangyari sa Pasko at dinadalangin ko to ng nakaluhod na sana mangyari at ibigay ni God sa akin ito…. Hindi ito tungkol sa materyal na bagay kac lahat naman kaya kong bilhin kung gugustuhin ko lang at kung pagiipunan ko lang at mas lalong hindi ito tungkol sa pag-ibig dahil naniniwala ako sa kasabihang  “Ibibigay ni God ang best sa akin in His perfect time” at sa ngayon tamad pa kong magboyfriend, magboboylet muna ako…lolz!… Ang gusto ko lang ngayong Pasko, ang gusto ko lang matanggap as regalo ngayong Pasko ay YUNG MAGBAYAD LAHAT NG MAY MGA UTANG SA AKIN!!! Hindi naman mabigat hinihingi ko dba?! MAdali lang kung tutuusin pero bakit napakahirap kunin…

Papa God alam kong hindi ako naging maxadong mabait sa taong to, alam ko madami akong nagawang hindi kaaya-aya sa paningin mo pero Lord dinggin mo naman panalangin ko now oh! Lord hipuin mo po ang mga taong may mga utang sken, kausapin mo po sila, paki-explain po sa kanila na kailangan ko din ng pera! Pero Lord okey lang sken na wag mo munang kausapin ung mga walang work kac naiintindihan ko po, ung may mga stable job nlang po. In Jesus name.. AMEN!




Sa isang iglap

Agosto ng huli taung nagkita at nagkasama, naalala ko pa mga bawat sandali na ginawa natin nun….Tanda ko pa noong araw na sinundo mo ko dahil hindi ko kabisado ang pasikot-sikot ng Cebu, halos magmadali ka pa noon dahil ayaw mo kong maghintay ng matagal at the same time excited ka dahil ikaw ang huli kong makakasama bago ako umalis ng Pinas at nang magkita tau, para taung mga bata kung magkumustahan, kulitan, asaran, paminsan-minsan kilitian.  Hindi ko nga akalain na magiging close tau at mas lalong hindi ko inakala na sa lahat ng naging kaibigan kong lalake sau ko nasabi lahat ng sekreto, hinaing ng puso ko at kahit ung mga pinapantasya ko sinabi ko sau at sau ko din tinanong kung masarap este kung anong feeling ng may katabi sa pagtulog…bwahahaha!  Huwel, kahit ikaw din naman eh, ginawa mo kong taguan ng sekreto mo…Pero sa isang iglap nabago ang lahat…….

August 12 – Nagkita tau sa SM para sulitin natin ung mga nalalabing araw ko sa pinas. We had fun, tingin dun, tingin dito, kain dun, kain dito hanggang sa napagdesisyunan natin na manood ng sine….Noong una para taung hindi magkakilala dahil focus taung dalawa sa pinanonood natin pero kahit hindi tau nagpapansinan ramdam ko na nanginginig ka sa lamig at hindi mo alam kung ano gagawin mo until you asked me kung pwede mo kong yakapin at dahil awang-awa na ko sau pumayag ako…we hugged for about 10 mins and after that naramdaman ko mga labi mong dumampi sa labi ko, mga labi mong nanginginig at nagaalangan pa na tila takot na takot pero imbes na magalit ako sau, sinalo ko mga halik mo, yinakap kita ng mahigpit and our kiss lasted for a minute…..And after that everything change!….

Sa isang iglap  ung closeness natin napalitan ng pagkailang…..Sa isang iglap hindi na tau tulad ng ibang magkaibigan na normal ang kilos pag magkakasama…. Sa isang iglap naging aware tau sa katayuan natin, na babae ako at lalake ka na pwedeng mahulog sa isat-isa…..At higit sa lahat sa isang iglap nalaman ko na magaling ka pa lang humalik at masarap kang kayakap…..mwahahahaha

At ngayon nagbalik ka, bigla kang bumulaga sa facebook ko, kumakaway pa na may kasamang nakakalokong ngiti….adik ka, hindi ka pa rin nagbago pogi ka pa rin at higit sa lahat kissable ka pa rin….hahahaha…Ang pinagkaiba nga lang hindi ka na gaya ng dati na singol pa at pwedeng manghingi ng yakap at halik pag nilalamig dahil ngayon wala ka ng karapatan gawin un sa iba lalo na sken.. lolz!….. pero aaminin ko namiss kita, namiss kong asarin ka lagi kaya hanggang sa muli nating paghahalikan este pagkikita kaibigan. Tagay na!



Ilang linggo na kong naguguluhan, hindi makatulog sa kakaisip, kakatanong sa sarili kung ano nangyayari. Bakit ganun, bat biglang nawala? Nawala ba talaga o sadyang pilit lang kinakalimutan at nagkukunyaring hindi nasasaktan?!

Haaii Ewan! Hindi ko alam! Basta ang alam ko mula ng malaman ko ang katotohanang meron ka ng iba, wala man lang akong naramdamang sakit, kahit ang magulat wala…Pilit ko pa nga pina-iintindi sa puso ko na meron ka na, na hindi na magiging posible ang “Tayo” kaya dapat nasasaktan ako, dapat umiiyak ako o d kaya nagagalit pero sadyang bingi ang puso ko, ayaw akong pakinggan bagkus nagpatuloy etong tumibok na parang wala lang nangyare…..

Nakapagtataka lang na ngayon kahit anong pilit ko sa sarili ko, hindi na ko nasasaktan sayo, hindi na ko umiiyak pag nakikita kong iba na ang nilalambing mo, iba na ang iniisip mo at higit sa lahat iba na laman ng puso mo……


A simple Thank You

Dear Lord,

I thank you for another blessed year sa buhay ko, sa mga pagpapalang binigay mo at hanggang ngayon binibigay mo saken though sometimes naging stubborn ako at nakagawa ng mga bagay na hindi kaaya-aya sa paningin mo still hindi ka nagkulang na ibigay lahat ng dalangin ng puso ko..

Thank you for my friends who in a way expresses their love for me through greetings kahit nasa iba’t-ibang panig sila ng mundo at ung iba hindi ko pa namimeet personally…

Thank you na binigyan mo ko ng mga taong talagang naging bahagi ng pag mature ko sa buhay ko at pagtuklas ng mga bagay-bagay dito sa mundo..Mga taong nagbigay sken ng iyak at tawa…

Thank you na ni-allow mo kong matuklasan at maramdaman ang pagmamahal sa isang taong hanggang ngayon spesyal pa rin sa puso ko kahit ngayong wala na siya, i still thank him ’cause he was the one who actually taught me how to love..

Thank you sa mga taong ginamit at hanggang ngayon ginagamit mo para mas lalong makilala kita, mas lalong magkaron ako ng intimate relationship with You.Sila ang pinakamgandang regalong binigay mo sken…

Higit sa lahat thank you sa pagbibigay ng pamilyang handang tulungan at mahalin ako kahit anong mangyare..

Above all these Lord, thank you for who You are sa buhay ko! It is my prayer that you continue mold me and teach me to trust in you more..

With love,


Malapit na

Oktubre na, simula na ng beer month at simula na ng pagsimoy ng malamig na hangin……at last hindi ka na mangangamoy pawis at mas lalong hindi na din mababasa kili-kili mo not unless basain talaga kili-kili mo…mwahahaha

At dahil oktubre na, malapit na din beerdey ko…ilang araw nlang tatanda na naman ako ng isang taon…gosh hindi ako makapaniwala na 20 yrs. old (axuli mag 21 that time) akong pumunta dito sa dubey para makipagsapalaran and now i am turning 26…whoaah almost 6 yrs na akong nakikipagbolahan dito and still counting……yes counting kac hindi pa ako dumadating sa puntong gusto ko ng lumayas dito at as long as maganda work ko and i believe God is leading me into something stay put muna ako dito at hahayaan ko ang sarili ko na mag-enjoy sa disyerto… ika nga nila “enjoy while it last“…..

Anong expectations ko sa beerdey ko?!…actually wala, i dont even have plans to celebrate it kac wala naman dito pamilya ko but just like normal people may hiling ako….ang tanging hiling ko ay ang patuloy na proteksyon at gabay ng Panginoon sa pamilya ko at sa sarili ko, yun lang…so Lord alam kong naririnig mo ko, dinggin mo hiling ko para sa beerdey ko…

"ciao till next time and advance happy birthday to me"

Isang taon na

Isang taon na pala ang nakalipas magmula ng iwan mo kami pero hanggang ngayon sariwa pa rin sa alaala ko ang lahat ng nangyari at hanggang ngayon dala-dala ko pa rin ang mga tanong na hindi nasagot, mga panghihinayang at lungkot dahil sa mga nangyari…. I just can’t let go all the memories, the things na nagawa  natin when you were still here na naghatid ng iyak at tawa sa aten…..gosh everytime nga na naiisip kita, parang gripo lang na umaapaw agad sa isip ko ang lahat lahat and it makes me sad kac kahit gusto ko mang ulitin hindi na pwede., hindi na maari dahil ikaw na mismo ang nagtuldok ng lahat….at hindi rin kita pwedeng sisihin sa nangyare kac nadala ka lang at naintidihan ko kung ano nararamdaman mo that time…..

Kung nasaan ka man ngayon, i just want to let you know that i miss you, i really do! and i want to thank you for everything, for all the sweet and bitter memories and for the friendship……i still love you and i guess hindi na mawawala yun kac parte ka na ng puso ko…..

May you rest in peace our dearly beloved!


Wala lang to

Walang kwenta ang post na to, gusto ko lang talaga i-update ang sarili ko at bahay ko sa kadahilanang matagal-tagal na din pala akong hindi nakakadalaw d2……maxado kac akong nabisi sa pagaayos sa buhay ko at pagpapalago sa mga negosyo ko (sa FB).. lolz

Huwel Agosto na, simula na naman ng panibagong pakikibaka sa buhay, sa trabaho at sa mga taong makakasaluma mo sa araw- araw… Simula na din ng Ramdam dito sa dubey,, haaiii bawal na ulet kumain at uminom buong araw sa labas, ultimo ata paglunok ng laway mo bawal na din…..Magiging isang ghost mall na naman ang mga malls dito dahil ciempre kokonti na ang taong magliliwaliw kaya bawas trapiko (which is good).. Ang kagandahan lang sa Ramdan ay ung ramadan timing, maaga kayong uuwi pero ang problema nga lang hindi uso sa amin yun,, maxadong makunat si amo sa pagbibigay ng ramadan timing sa kadahilanang hindi naman daw siya Muslim at sayang daw ang mawawalang pera sa kanya (haller boss para naman may mga kustomer taung makukuha sa ramadan, nyewan ko lang sau!)…. 

At uu nga pala naalala ko magiisang taon  na din pala mula ng iwan kami ng isang taong sobrang malapit sa puso ko…haaaayyy hanggang ngaun nalulungkot pa rin ako sa nangyare at hanggang ngayon nanghihinayang pa rin ako,, kung pwede nga lang sana ulitin ang lahat cguro hanggang  ngayon kasama pa rin namin xa pero sabi nga nila hindi ko o namin hawak ang buhay at mas lalong hindi namin hawak ang isip o ung damdamin nya but we will always remember her…..at kung nasaan man siya ngayon am sure masaya xa dahil desisyon nya un ei…

Bukas din pala ika-8 ng Agosto anibersaryo din namin…Akalain mo yun pitong taon na kong miyembro ng Alpha Kappa Rho Fraternity and Sorority……Long Live Alpha Kappa Rho and I am proud to be a Skeptron!…

Ay uu nga pala diba nasabi ko sa inyo dati na nag guitar lesson ako…kahapon tuwang-tuwa ako,, walang pagsidlan ang kasayahan ko dahil nakakatugtog na ko ng London Bridge, Happy birthday, Mary had a Little Lamb at twinkle twinkle little star…oh wag kang tumawa, achievement na un sken,, ikaw kaya mag aral ng gitara na puro notes mga nakikita mo…baka magnose bleed ka…

Aaayy hindi ko napansin mahaba na pala to….lolz!…..pasensya na nageffort pa kayong basahin to,, sabi ko sa inyo wala lang to ei pero dahil mapilit ka salamat na din at binasa mo to……sa susunod ulet,, doncha wori may pagkaseryoso na un..(wish ko lang)

At para sa mga kapatid namin d2 (kapatid din ang tawag ko sa knila kahit mga Muslim sila) RAMADAM KAREEM!….



Bakit tila kay hirap mong abutin?!….ano pa ba ang kulang, ano pa ba ang kelangan para makamit ko ang kapayapaan na hinahangad ko?!….

Nahihirapan na ko,, araw-araw tila lalong bumibigat ang puso ko…sinubukang kong itago, sinubukang kong magpanggap na masaya ako, sinubukang kong wag munang intindihin pero bumabalik balik pa rin ako…..





i love you for teaching me everything..

 i love you for being so kind, so generous and for being my father…..

i love you still kahit minsan ikaw ang dahilan ng pagluha ng nanay ko…

i love you still kahit minsan nakakagawa ka ng mga mali na naghahatid ng matinding sugat sa puso ko…



Popc thank you and i will always love you..Happy Father Day!


Patience in waiting

Have you been in a situation that you have to wait for so long because someone promised or someone said that he/she will be there and it didn’t happen?!..so irritating, ayt?!..if you could only punch or slap him/her in the face, am sure you’ll do that without even thinking twice but you can’t kac kaibigan mo xa, mahal mo xa at ayaw mong masaktan ang damdamin nya kaya magpapasensya ka nlang at sabay sabi sa sarili “ngayon lang to, i guess naman hindi nya uulitin at cguro may mabigat na rason kaya nagawa nya yun”..

Ako, ilang beses na ba kong napangakuan?..ilang beses na ba akong nagantay?..cguro hindi na kakasya sa mga daliri ko pag binilang ko, and trust me hindi lang isa, dalawa, tatlo o apat na beses akong nalungkot, nainis up to the point na naiyak na ko sa galit and worst i questioned God kung bakit may mga taong ganito…but what makes my heart cry  is that i cant do anything about it kahit cguro tumambling o maglupasay ako kac hindi ko naman sila pwedeng pilitin at mas lalong hindi ko sila pwedeng diktahan sa mga anong gagawin nila at iisipin nila dahil ciempre buhay nila yun and i guess alam na nila kung ano ang dapat gawin at hindi dapat gawin… Gosh I cant even believe that I who dislike (actually super hate ko)people na late, dont know how to keep their promises, walang word of honor  ay nakakayang pigilin ang sarili na wag magalit at magbigay ng pagkahaba-habang pasensya (na pwede ng lumampas sa outer space)..akalain mo un! :lol: ….btw paborito ko na ang kasabihan na Patience is a virtue..hahaha…

And this morning while i was having my quiet time with the Lord (reading & meditating the bible) i learned na kahit pala noon pa ang dami ng situation na nag-antay ang isang tao ng matagal, it even lasted for how many years (gosh parang hindi ko yata kaya un) pero hindi sila nagreklamo or nainis, they didn’t even questioned God bakit sobrang tagal (batok sa sarili, sorry naman)..instead they obey and they waited even it will take them years for the perfect time to come as what God’s promised..Noah waited 120 years from the time he started building the ark until it began to rain; Abraham was told he would be the father of a great nation and didn’t have a child until he was ninety-nine; God told Moses he would be the leader to lead his people out of  four hundred years of slavery, but then made him wait in the desert for forty years; Joseph spent years in prison before God raised him up and became the ruler God want him to be and God had David anointed  as king, but then David waited for years until he actually got to be king..

Haaiii, so i guess like them I just have to master the art of waiting, trust more at mas lalong pahabain ang pasensya kac am sure darating din ang perfect time na mangyayare ang mga gusto kong mangyare at matutupad lahat ng mga pangako (na wag naman sana mapako)….but please wag naman paabutin ng 100 years, hindi ako tulad nila moses! :lol:

“But these things I plan won’t happen right away. Slowly, steadily, surely, the time approaches when the vision will be fulfilled.  If it seems slow, do not despair, for these things will surely come to pass. Just be patient! They will not be overdue a single day” – Habakkuk 2:3-


PB: Ipagpaumanhin nyo kung may mga mali sa hengglish ko :lol:

Ako at ang talento ko

1 Peter 4: 10

“Each one should use whatever gift he has received to serve others, faithfully administering God’s grace in its various forms. 


Lahat tayo may kanya-kanyang talento, meron magaling sa pagkanta, sa pagsayaw, sa pag-arte, sa pagsasalita, gumuhit, gumawa ng tula o kanta at kung ano-ano pa. Hindi pa tayo nabubuhay sa mundo God already given us a talent, talentong alam Niya na magagamit natin and He knows kung anong klaceng talent ang kelangan natin at nababagay sa atin.  Ako i have the talent in dancing and modesty aside im good at it (okey payn hindi ako humble :lol: ), simula bata pa ko sumasayaw na ko, i started dancing when i was 3 years old sa school namin (bibong-bibo ako noon) from then on minsan mo lang akong hindi makita sa stage kac lagi akong nasa stage :lol: , hindi ako sanay na nakaupo lang at nanonood ng program or any contest kac its always the other way around. I love being on stage, i love performing, i love to dance, to sing and to act (makapal ang mukha ko kaya laging akong kasali sa mga contest) at gusto ko lagi akong kasama sa mga activities nun (tuwang tuwa ako pag madaming akong costume :oops: ) at kapalan na ng mukha pag sumasali kami sa mga contest lagi kaming nanalo (ako na ang mayabang :cool: ) and because of these i gained friends and haters, madami akong nakilala at naging kaibigan from different places and school at the same time madami din akong nakaaway (mga echoserang froglet)..some remained friends hanggang ngaun and some as usual hanggang ngayon may konting inis sken.. :sad: From prep-school hanggang college nagamit ko ang pagiging talentado ko (sama mo na mga extra curricular activities like partying.hehe) kaya when i graduated from college sobrang nalungkot ako kac i know simula na un ng unti-unting pagkawala ko sa limelight (naks feeling artista) kc ciempre hindi naman lagi sasayaw ako, kelangan kong maghanap ng pangkabuhayan showcase na bubuhay sken at sa future family ko kaya kahit mabigat sa dibdib kelangan iwan ang entablado :sad: but i never thought na dito pala sa gitnang silangan magagamit ko ang galing ko sa pagsasayaw. After five years of not actually dancing, eto ulet ako hinahanda ang tugtog, kinakabisado ang mga galaw at kinokondisyon ang sarili para sa pagakyat muli sa entablado at sumayaw. Ang pinagkaiba lang ngayon, hindi lang mga ordinaryong tao ang manonood sken sa pagsayaw ko kundi isang taong napakadakila, ang Hari ng mga Hari, walang iba kundi ang Panginoon.  Yes I am dancing for the Lord, and it is a great and one of a lifetime opportunity to dance for Him.  Kung dati excited ako sa palakpak ng mga tao, ngayon mas excited ako sa palakpak na manggagaling sa Kanya at hindi lang basta bastang dance troup ako belong dahil parte na’ko ng Tambourine Ministry. (ang sarap ng feeling) :D

Tulad ko, lahat kayo may mga talentong ibinigay ng Panginoon, God gave you the talent in dancing, singing (etc.) for you to use it to glorify and praise Him kaya let us all use our talents to serve Him, dba mas masarap gamitin ang gifs/talents natin sa Panginoon…at marapat lang ibalik natin sa Kanya ang mga biyaya/regalong/talentong natanggap natin mula sa Kanya.

Romans 12:6-8

“We have different gifts, according to the grace given us. If a man’s gift is prophesying, let him use it in proportion to his faith. If it is serving, let him serve; if it is teaching, let him teach; if it is encouraging, let him encourage; if it is contributing to the needs of others, let him give generously; if it is leadership, let him govern diligently; if it is showing mercy, let him do it cheerfully.”


I am dancing for the Lord and i will never get tired of dancing for Him and thank you Lord for my talent.


Dear June,

“Never give up! When there’s life, there’s hope!”

-Will Brenner-

I dont have any expectations for you nor plans kac alam ko na i wont be able to follow it but i have hopes and im looking forward for the things that life will unfold me as i face you….ang dami kacng nangyari sa akin nung kasama ko si May, ang daming heartaches, tears, failures, disappointments, na i came to a point na gusto ko nlang magmukmok sa tabi and wished na time would stop or mawala nlang ako bigla para hindi na ko masaktan ng todo-todo pero alam ko na it wont happen and it will never happen kahit cguro tumambling ako ng maraming beses…Pero ciempre hindi ko rin pwde kalimutan ung mga blessings na natanggap ko na kasama siya, there are times naman na i had fun with her (as n!), may namit at nakasama pa nga akong ibang friends and nagenjoy talga ako ng bongga kaso talagang sobrang tough lang ang buhay with her on my side and pinakamasakit pang nangyari was that i failed Him once again (sorry Papa Jesus)…i thought talaga na i was over with it kac ang tagal ko ng kinalimutan, its like ages pero nagulat ako at hindi ko man lang namalayan na ginagawa ko na naman xa..(haaaii sadness talaga!) but i guess cant do anything with it na kac nagawa ko na,haaaaiiii (insert malalim na buntong-hininga).. Pero sabi nga nila kelangan ipagpatuloy ang buhay, kelangan kalimutan ang mga nangyare and face the world again with smile and with hope….and wag i-entertain ang mga “regrets”, “What if’s” and “If only’s”…

Hindi man kagandahan ang nangyare sa ken sa buwan ng Mayo at kahit ilang beses akong nagstumble kelangan kong maging matatag, mas maging handa at iwan ang mga dapat iwan (kasama na excess baggage) and be ready to face the new chapter in my life with you, June!….


 Much love,



Balik normal

masaya ang araw ko ngayon, :cool: actually noong nakaraang myerkules pa dahil balik normal na ang buhay ko sa opisina, wala na ang mga makukulit na invoicing na halos magpakulot sa buhok kong inunat lang ng mga intsik, wala na ung mga pending papers na nakakapuwing sa mata ko at nakakabuset pag nakikita kong nakakalat sa table ko, limit na din ung mga lagi kong nakakaway sa telepono na halos magpaubos ng brain cells ko (ikaw ba naman kumausap sa mga taong ayaw magbayad ng kautangan nila, dagdag pa ang kanilang english na sila lang nakakaintindi) :mad: at higit sa lahat hindi ko na kelangan makipag face-to-face sa mga taong daig pang nakalunok ng imburnal sa baho ng mga bunganga nila (yak)…..bakit?!..dahil dumating na ung kasama ko sa departamento ko na galing bakasyon (Thank God)….

noong una tuwang-tuwa pa ko at excited dahil finally madadagdagan ung work ko, as en for the pers time makikilala ko ng lubusan ang sikat na sikat pero nakakabuset na  si Mr. Pressure, akalain mo un ang tagal ko xang hinintay na makilala’t makasama dumating din :lol: at ciempre ako lang magisa sa dept namin, pede kong gawin lahat ng gusto ko :twisted: (axuli nagagawa ko naman kahit andun xa ei :lol:), pero noong nagtagal na kasama ko xa halos isuka ko na at maglupasay na ko sa iyak sa sobrang kulit ni Mr. Pressure :cry: (pramis nakakauta, nakakabuset) dahil kulang ang walong oras ko para tapusin ang lahat ng trabaho ko at trabaho ng kaopisina ko…shesh na malagkit minsan nga nakakalimutan ko ng magsuklay, bumisita at magpakyut sa washroom, kumain, kahit ang uminom ng tubig nakakalimutan ko na :sad: sa sobrang bigat at sa sobrang pressure ng ginagawa ko hindi mo na ko makausap ng matino, umiksi na rin ang pasensya ko, nawalan ng lakas kaya paguwe ko sa bahay para akong binugbog ng walang kalaban laban ng mga benteng katao sa sobrang pagod..dumating pa nga ko sa punto na nagbabalak na kong magabsent para lang makatakas kaso naisip ko naman na kawawa din ako pag pumasok ako kinabukasan dahil malamang triple na ang trabahong gagawin ko kaya no choice si ako kundi lunukin at magpanggap na haping hapi ako sa ginagawa ko….sa sobrang bisi ko huminto din ang internet layp ko, bawas ang pagbisita sa facebook, plurk, tumblr, wordpress, youtube, bloghopping (though minsan nakakalusot pa rin ako :lol: ) nahinto din ang pakikipaglandian ko este pakikipagusap ko sa mga fans ko sa wayem (ang stat ko lagi, Buzz me if it is extremely important or Buzz me if its a matter of life and death) kaya ayun ung mga lagi kong nkakausap sa araw araw, eh kahit ang mag “hi” ayaw nilang gawin :lol: ….

Pero buti na lang natapos na din ang paghihirap ko, halos dalawang buwan din yun ….haaaaiiii ang sarap bumalik sa normal na gawain, ung hindi ka sobrang pressure sa work, hindi sasakit katawan mo at ulo mo sa kakaisip ng deadline, ung papasok ka at uuwe sa  bahay na may ngiti sa labi, excited kang pumasok kinabukasan kahit alam mong yun at yun ulet ang gagawin mo buong araw at higit sa lahat mas mabibigyan ko ng atensyon ung mga nagtampo sken :wink:


Mr. Pressure mamimiss kita ng bonggang bongga :oops: kahit pinahirapan mo ko ng halos dalawang buwan gusto pa rin naman kita makasama pero wag muna ngayon okey, nageenjoy pa ko :lol: at please lang naman next time na bisitahin mo ko abisuhan mo ko (na gabundok ang dala mo) ng makapaghanda ako ng maayos ha?!.. aylabyu!  


Ang Bespren ko

“Only a true bestfriend can protect you from your immortal enemies.”

 Simula noong bata ako never akong nagkaroon ng bespren at hindi tumatak sa isip ko o naghangad na magkaroon ng bespren dahil ayoko ng “exclusivity”, pakiwari ko kac hindi ako makakahinga kung dalawa lang kami at mas gusto ko ung maramihan, ung barkadahan o grupo para mas masaya at talgang maaenjoy mo kung ano mang mga kalokohan gawin mo :lol: .. Minsan nga may nagtanong sken kung bakit wala akong bespren, ang lagi kong sagot ay “mahirap mgkaron ng bespren dahil minsan eto pa ang nagiging mitsa ng buhay mo at minsan eto pa ang nagiging kaaway mo sa bandang huli” which is true at talagang nangyayare sa ibang tao. Aminin man natin o hindi meron talgang mga bespren na makukupal na kalaunan nagiging traydor (ciempre hindi ko nilalahat yun kaya wag kaung magreak jan :lol:)Pero sa hindi inaasahang pangyayare may nakilala akong spesyal na tao, taong hindi ko akalain na magiging bespren ko hanggang ngayon. Noong una hindi ko siya pinapansin, kahit anong pilit nyang pasok sa buhay ko binabalewala ko, minsan nga dumating pa sa punto na nagalit, naasar at worst ni-curse ko xa sa pagpipilit nyang magkaroon ng puwang sa puso ko. Ngunit datapwat may nangyare sa buhay ko na hindi ko akalain na siya ang lalapitan ko. 

Pagkatapos ng pangyayare un sa buhay ko biglang nagbago ang pananaw ko sa pagkakaron ng bespren, biglang nagkaron ng tuwa, keleg sa puso ko at pati buhay ko nabago niya.  Siya ang nagsilbing inspirasyon ko at  daan para mas lalong maging matapang, maging confident sa sarili at higit sa lahat para ipagpatuloy ang hamon ng buhay na nakataas ang noo…

Ang bespren kong never akong iniwan, dinamayan ako sa pagngiti ko, sa pagdaloy ng luha ko, sa saya, sa sakit at pighati, sa success at sa mga failures ko sa buhay. pag natitisod ako lagi siyang na anjan para tulungan ako,  inaakay pag lugmok na lugmok na ang pakiramdam ko..pag nagkakamali ako o nagkakaron ako ng kasalanan sa knya handa nya akong patawarin at willing syang muling tanggapin ako sa buhay nya.. .  Handa siyang magsakripisyo at handa siyang ialay ang buhay sken mapatunayan lang nya na kung gaano ako  kaespesyal sa buhay nya at kung gaano nya ko kamahal. Never nya kong hinusgahan, never nya kong sinisi sa mga mali ko, never nya kong tinalikuran kahit minsan ako ang nagiging dahilan ng pagluha ng puso nya at HIGIT SA LAHAT NEVER NYA KONG SINAKSAK SA LIKOD…

To you my bestfriend:  salamat sayo, samalat sa pagmamahal, salamat sa pagtitiwala mo sken,..your love never fail…and i promise na susuklian ko ng doble ang lahat ng ginawa mo sken, mamahalin kita hanggang sa kung saan aabot ang pagkakaintindi ko sa salitang pagmamahal and above all these, i willingly submit and surrender my life to you.  Thank you JESUS for being my bestfriend. Thank you for having you JESUS in my life. You will always be my bestfriend for life…

 Ikaw sino bespren mo?!


Plurk Your Life

Sa mga nagdaang linggo aaminin ko hindi ako maxadong naging active sa blog sa kadahilanang sobrang bisi ko sa opisina (totoo bisi talga ako, maniwala ka,pls!), nawalan din ako ng gana magblog hindi ko alam kung bakit pero sabi nila writers block daw yun (naks feeling lang ako) ung tipong kahit gusto mong mgsulat hindi ka makapagsulat dahil ayaw makisama ng utak mo, puso mo sama mo na rin lahat ng parte ng katawan mo kaya pasensya na kung inabot ng 48 yrs bago ko i-update to.. :D

Dahil nga sa nawala ako ng ilang linggo gusto ko kaung balitaan kung ano mga nangyaring kababalaghan sa buhay ko.  Just last friday nagkaron ng isang magarbong (insert fireworks) pagkikita ang mga taga plok world…Ano ang plok?..huwel kung hindi mo alam, pakitanong kay gugel or d kaya yahoo para malaman mo (juk!), ang Plurk ay isang uri ng free social networking na kung saan pwde mo lahat sabihin mga kaemohan mo sa buhay, parang twitter (uy twitter bayaran mo ko nakalibre ka ng advertisement), sa madaling salita, ang plurk ay PINASOSYAL NA DIARY, ang pinagkaiba lang nito madaming makakabasa kaya kung ayaw mong malaman ng buong mundo ang kabitteran mo wag ka na magattempt :lol: ….sa plok din madami kang makakausap na kung saan lahat ng turnilyo sa katawan mo matatanggal, halos kac lahat na andun mga praning (evilsmirk) kaya kung PIKON ka, hindi ka marunong sumakay sa balahuraan o d kaya naman sobrang arte mo please wag mong pangarapin kahit ang gumawa ng account dun kac hindi ka belong.hehe. :P

Ako nga na mejo maluwang ang turnilyo sa utak ay pansamantalang tumigil mag plok dahil nga hindi ko nakayanan ang samang hangin na dala ng plok (oh wag kaung magreak jan).. uu aminin ko minsan dumating ako sa punto na sobrang napikon, naasar sa plok, at minsan nga eto pa ang nagbibigay stress sa buhay ko kaya itinigil ko muna…nagbakasyon ako ng mahigit isang buwan para makasagap ng panibagong hangin….noong una nahirapan ako, ikaw ba naman halos 24/7 babad sa plok, mhihirapan ka talga mag adjust at ciempre napamahal na din sila sken (kahit mga balahura) hanggang sa nakasanayan ko na walang plok. Pero sabi nga nila there is no place like home, at kahit naman minsan nakakapikon ang plok hindi mo pwedeng kalimutan ang mga taong andun lalo’t na naging parte sila ng buhay mo at puso mo (naks).. AND IM GLAD I CAME BACK!…DAHIL KUNG HINDI AKO BUMALIK WALA SIGURONG NAGPAPASAYA NG PUSO KO, WALA AKONG MAKIKILALANG MGA BAGONG KAIBIGAN, WALANG MAGBIBIGAY SA KEN NG NGITI AT TAWA PAG AKOY NABUBUSET NA D2 SA OPIS AT HIGIT SA LAHAT KUNG WALA AKO, MALAMANG WALA AKO SA LUGAR NA TO…

By chance we met, by choice we become friend.”


“Dapat kay twisted ang bidyong to (ginawa ko para sa knya sana) pero sa kadahilanang ayaw makisama ang lappy ko at ang oras ko natagalan xa maxado at hindi xa nakapaghintay kaya ako na ang nagpost.lol”


We RULE, we ROCK, we PLURK therefore we EXIST.


Isangdaan dirhamo

Hindi maganda ang mood ko ngayon or shud i say for the past two days dahil hanggang ngayon nabwibwisit pa rin ako pag naalala ko ang nangyare smen noong friday sa Metro Train….Kakabadtrip, kakaasar at may kasama pang panghihinayang…..akalain mo un ng dahil lang sa bwisit na chewing gum eh nalagasan ang aming bulsa ng isang daang dirhamo … eto ang kwento:

Noong friday pagkatapos namin mag church naisipan namin na magmalling sa Mall of the Emirates, mag unwind at dun na din i-spend ung good friday namin…since ayaw ng BGFE (best girl friend ever) ko na magdrive papuntang MOE, we decided na sumakay nlang ng Metro Train kac mabilis, walang traffic, it will just take you almost 10 mins to get there kesa nmn magdrive ka na aabutin ka ng mga 30 mins minus the traffic…At first sobrang excited kami kac its kinda fun sumakay ng train with all your best buddies while nagkwen2han ng mga kung anong anik-anik lang na topic.,we were laughing, giggling that we didnt realize na sobrang ingay pala namin…in the middle of our so called uber-tawanang-kwentuhan lumapit smen ang isang inspector (a local lady wearing abaya), she approached me at hiningi nya I.D ko, noong una kala ko she was just checking my age and stuff  (nasanay na din kac ako na hinihingi nila id ko to prove na adult na ko), so binigay ko along with the id’s of my friends and then we asked her kung anong problema, baka kac may nagreklamo na naiingayan sa men and we were so shocked as in to the highest level na pagkagulat when she told us na we violated their rules!..Sa sobrang gulat ko napasigaw ako ng “WHAT EFFIN RULES?!“….and she told us na bawal daw ang kumain o uminom sa loob ng train lalo na kung chewing gum kac daw blah blah blah (ang daming sinabi) so we need to pay 100 AED para daw sa fine…Sheessshh sandaan pra lang sa chewing gum,, daaanng!!!….so para hindi na humaba ang diskusyon at nagmamadali na din kami we paid 300 AED (for three person) para sa fine, we decided nlang na bayaran kac wala naman kaming nagawa at hindi rin sila nakinig sa apela namin….ang ikina biwisit ko lalo was that kaming mga pinay lang ang hinuli, meron kacng puti (specifically briton) na kumakain tlga ng chips eh hindi man lang sinita o hinuli…oh dba bulshit naman tlga, total discrimination!……

Okey lang naman smen na magbayad (kahit mabigat sa bulsa) dahil nagkamali kami (kahit hindi namin alam na may ganung rules pala) kung sana nilalahat nila at walang DISKRIMINASYON!…at sana ini-inform nila ung mga tao  na may mga ganung rules para alam ng lahat…magbigay sila ng fliers, magpost ng “bawal” sa loob at labas ng metro train at higit sa lahat sana BAGO SILA NAG IMPOSE NG MGA LECHENG RULES, DAPAT MARUNONG SILANG SUMUNOD SA MGA RULES NILA!! Paano nila mapapasunod ang mga tao kung sila mismo hindi sila marunong sumunod sa mga inimpose nilang rules (sinasabi ko to kac noong umuwe na kmi, nakita namin na ung isang inspector ngumunguya ng gums sa loob mismo ng train) and they expect us to follow (ng bukas sa loob) their rules!..the hell!!…. 

Haaiisstt nabwibwisit na naman ako,, sayang kac ang isangdaan ei, pangshopping na un or pangkain namin…. :-( nwey wala na kong magagawa , next time kahit lunok ng laway d ko na gagawin sa loob ng metro train…weehh!….

 Ang dahilan ng pagbabayad namin ng Isangdaan dirhamo…HOW COOL IS THAT!!


Fools in love

Unang araw ng buwan ng abril, unang post ko din sa kinakalawang kong blog, ewan ko ba kung bakit these past few weeks tamad na tamad akong mag update, ang dami ko ng nagawa pero ayun nasa draft ko  nilulumot, hindi ko matapos tapos kc lagi akong nawawalan ng gana, dunno why…


Anyhow, anyway, highway, ang entry na to ay may kinalaman sa taytol at sa kung anong meron sa araw na to..ano nga  ba ang meron sa araw na to at halos lahat ng kakilala ko nagkakandaugaga sa kabisihan (am sure naman alam nyo na kung bakit sila bisi), bising-bisi sila sa paghahanap ng mga taong mabibiktima nila.haha!…aside kac na Huwebes Santo ngayon, ngayon din ang araw na tinatawag nilang April Fools Day!…Sa tagalog Araw ng Panloloko!…at magpapahuli ba ko sa panloloko(hindi cguro)..ahehe….knina habang akoy nagiisip kung anong magandang ipanloko sa mga kaplok mate ko sumaglit muna ko at tumitingin tingin sa pezbuk, tama lang nkita kong online ang isang kaibigan ko (pwede na din pagdiskitahan)  at dahil wala naman akong ginagawa knina, minabuti kong makipagbolahan sa kanya sa chat….noong una puro kumustahan lang pinaggawa namin,,usap ng mga kung anong anik-anik ng biglang bumanat ang hitod ng ,”sis, lalo kang gumaganda ngayon ah, obyus talga ng inlove ka, sken ka ba inlove” (tae dba kapal fez).. ciempre papaawat ba ko sa banatan, “wow!thank u ha!ikaw din lalo kang gumagwapo, as en..haiist sana nga noh sau nlang kac alam ko mamahalin mo ko ng bongga at d mo ko sasaktan, bonus pa kagwapohan mo “(lokohan na to)…humirit ulet xa ng, “uu naman noh,, ako pah!..sken ka lang sis, may bisnis na ko, gwapo, single, very much available at tama ka hindi kita sasaktan,ikaw at ikaw lang” (wow sheessshh tamang banat lang) “at alam mo naman dati diba na kras na kras kita, hindi mo lang ako pinapansin” (sarap batukan!)…..weeehh sa haba ng bolahan este usapan namin na paniguradong pati ang mga langgam mauumay sa kakesohan na pinag gagawa namin sabay kong hiniritan ng HAPPY APRIL FOOLS DAY!…ha!ha!ha!…ayon sa sobrang shocked ng hitod,  kala cguro seseryosohin ko mga banat nya hindi na ko binalikan sa chat…ha!ha!ha!… :lol:




Sha nga pala singol pa la ako at at abelabol baka may gusto kaung ipakilala sken jan!..hahaha.jookkkkkkeee!!!…….hanggang d2 nlang muna,,hanap ulet ako ng maloloko ko….enjoy kau!..have fun at galingan nyo!….. :lol:


Miss you Like Crazy

Yesterday we went out para manood ng movie nina John Lloyd Cruz and Bea Alonzo, it was my first time to watch such film in the big screen kac i dont normally spend my money para sa mga tearjerking flick or any romantic films… it is not just my taste, i’d rather watch it in youtube or pirated dvd (haha) than spend  30-50 dirham  in cinema’s (hindi ako nagkukuripot, hindi lang talaga ako mahilig sa maemong pelikula) but since wala naman akong ginagawa kahapon at gusto ko rin maaliw sarili ko para matanggal kahit pano ang pagkamiss ko sa isang tao kaya sumama na ko,, experience din un…

Al Ghurair cinema was jampacked with our fellow kababayans at nagkaubusan ng tiket kaya wala kaming choice but to pay 50 aed (backseat row) para lang makapanood, yoko rin naman sa front seat (worth 30 aed)  baka paglabas namin sa cinema luwa na mga mata namin sa sobrang lapit sa screen.hehe..  Anyhow the movie was good (story wise and acting wise), sobrang light lang nya and hindi ako naiyak. what i love about the movie is ung kung pano dinala ni John Lloyd yung character ni Allan Alvarez, he was determined to find Mia Samonte (Bea Alonzo) para ituloy ung nasimulan nilang pagmamahalan..i love his acting, ohhh my gaassshh makikita mo sa mga mukha nya at sa mata nya ang emosyon, mararamdaman mo ang nararamdaman nya.  Nagustuhan ko din ung mga one liner na ginamit nila like “Time is meaningless when you’re in love”…”I dont care if who’s your first love, what i care is who’s your last love and i want it to be me“….”I’m sorry. I’m sorry kung nasaktan kita, at nasasaktan pa rin kita, I’m sorry kung hindi ko natupad ang lahat ng mga pangako ko.” I can’t change the past and take away all the pain that i’ve cause you..But if you will let me, I will spend the rest of my life making it up to you”.. at “bakit ka ba nagpapanic? kahit nga hindi mo ako hinahanap nagkikita pa rin tayo”.….. Pero ciempre may ayaw din ako sa movie, i dont like (uhmm hate it actually) when john lloyd cheated her girlfriend, nakipag “do” (and vice versa) xa kay bea kahit committed na siya but anway it was just a movie and ciempre in reality naman talaga nangyayare ang mga bagay na un…haaiii!

Nwey, time is indeed meaningless pag inlove ka at pag kayo talaga ang nakalaan para sa isa’t-isa, gagawa at gagawa ang panahon, destiny or whatever para magtagpo kayo kahit hindi nyo sinasadya… 

Now if you’ll ask me kung worth ba 50 AED ko sa movie, uhmm well sa taong tulad kong mejo nalulungkot at naghahanap ng something na magpapaaliw sken i guess the answer is YES…ha!haha!


Pero haaiii i miss him like crazy…as n super duper crazy!!!!!!!!!  :-(